ZUK ZERTAN SINESTEN DUZU?
Autor: rafaal
OPARI ERREPIKAEZINA ZARA MUNDUARENTZAT
EZ ZAUDE BAKARRIK
Barrutik sortzen den hitza
MODALITATEA Erlaxazio pasiboa. Evaluación Hara
MUSIKA Granados. Danza española 2 oriental
GIDOIA
(Herbert Benson) Erlaxazioa lortzeko azalpen errazak:
Isiltasunean eseri edo etzan.
Begiak itxi.
Oinak zoruan jarrita, gorputzeko giharrak erlaxatu. Pentsa ezazu hankek eta oinek ohi baino gehiago pisatzen dutela. Sentsazio hori gorputz osoan zehar zabalduko dugu eta arreta jarriko dugu erlaxazioa lortzeko.
Oinekin hasiko gara. Pentsa oso pisutsuak direla, ohi baino askoz gehiago pisatzen dizutela, ezin dituzu mugitu; horregatik zoruan jarriko dituzu. Jarraian nabaritu nola pisu hori mugitzen den, askatasunez, inolako trabarik gabe… aurrera doa. Nabaritu nola nagusitzen den zure gorputz osoan zehar: hanketan, eskuetan, besoetan, tripan eta horrela jarraitu aurpegiko giharretaraino heldu arte.
Arnasa hartu sudurretik. Arnasketari erreparatu, arnasa hartzean esaiozu zeure buruari “bat”, gero “bi” eta horrela
jarraitu… Nahi izanez gero beste hitz bat aukeratzea duzu, adibidez “ESKERRIK ASKO”.
Horrela jarraitu zenbait minututan.
Ez larritu erlaxazio sakonik lortzen ez baduzu. Lasai egon eta itxaron erlaxazioa agertu arte, presaz ibiltzeak ez dizu erlaxazioa lortzen lagunduko. Pentsamendu nahasgarriak sortzen bazaizkizu saia zaitez baztertzen, ez utzi zure arreta bereganatzen eta erreparatu aukeratutako hitzari, arnasketari… Praktikak lagunduko dizu erlaxazioa lortzen.
Idatz dezagun
Zer egin dut? Nola sentitu naiz? Zer ikasi dut?… Aukeratutako hitza…
MAITASUNA + DENBORA
MAITEMINDU
JAUNA HEMEN ZARELA ONARTZEA, GAUZA GUZTIETAN
KONPROMISOA HARTZEN DUELAKO ERALDATZEN DEN HERRITARTASUNA
Astearen amaierara iritsi gara, baina bokazioaren bidaia ez da amaitzen. Eraldatzen duen herritartasuna da bere bizitza norberarentzat ez ezik, besteentzat ere badela erabaki duena. Zeu zara aldaketa honen protagonista! Menesiano izatea gaur «hemen nago ni» esatea da, mundu justuago bat eraikitzeko.
PENTSATU ETA PARTEKATU: Aste honen ondoren, zer konpromiso zehatz hartuko duzu zure ingurunea eraldatzeko? Zure bizitza maitasun misio bat bezala bizitzera ausartzen zara?
GURE ZAURIEK ERE BIZIA EMAN DEZAKETE
Juan María de la Mennaisek eta Gabriel Deshayesek ez zuten pertsona perfekturik bilatzen mundua aldatzeko, bihotz handiko pertsonak bilatzen zituzten. Batzuetan beldurra ematen digu «behar bezain onak» ez izateak edo akatsak edukitzeak, baina Jainkoaren proiektuan eta Menesianoren estiloan gutako bakoitza beharrezkoa da, hain zuzen ere, dena delako. Gure historiaren pegarra bezala, «hautsiak» bihurtzen gaituela uste duguna ere izan daiteke besteen bidea lorez betetzea eragiten duena.
HAUTSITAKO PEGARRA
Basamortu erdian zegoen herrixka batean gizon bat bizi zen, goizero kilometro gutxi batzuetara zegoen iturburutik ura ekartzen zuena.
Bi pegar handi ipintzen zituen zurezko barra lodi baten alde banatan, zeina, aldi berean, sorbaldetan bermatzen baitzen. Eta horrela, alaitasuna gorputzean eta irribarrea ariman, beti berdina zen bidea hasten zen. Gutxi gorabehera ordubete behar zuen iturbururaino iristeko. Hara iritsitakoan, atseden hartzera esertzen zen pixka batean, eta gero bi ontziak betetzen zituen itzulerari ekiteko.
Antzekoak baziren ere, alde handia zegoen bi ontzien artean. Batek ezin hobeto betetzen zuen bere lana, bere ur guztia bere horretan mantentzen baitzuen ibilbidean zehar. Bestea, berriz, saihetsetako batean zuen zauri txiki baten ondorioz, ura galtzen ari zen itzuleran; hainbesteraino, ezen, herrira itzultzean, edukiaren erdia galdu baitzuen.
Azken pegar hura, egunak aurrera joan ahala, gero eta tristeago sentitzen zen, bai baitzekien ez zela bere lana betetzen ari. Ez zuen ulertzen zergatik jabeak ez zuen konpontzen edo, zuzenean, beste batekin ordezkatzen zuen. «Agian», pentsatzen nuen, «erabat hautsiko nauen unearen zain nago, berriago batengatik aldatzeko». Eta horrela igarotzen ziren egunak, eta asteak, eta hilabeteak, eta batez ere egunero erabilgarritasun gutxiago sentitzen zuen pegar baten pentsamenduak…
Iritsi zen eguna, ezin izan zuena gehiago jasan, eta, urketariak urez betetzeko bere eskuen artean besarkatzen zuela aprobetxatuz, harengana zuzendu zen:
– Errudun sentitzen naiz denbora eta ahalegina galtzeagatik. Utz nazazu eta alda nazazu berriago batengatik, zeren ikusten baituzu ez naizela gai behar bezala zerbitzatzeko.
– Zer? -erantzun zuen urketariak, harriturik-. Ez dizut ulertzen, zergatik diozu ez didazula zerbitzatzen?
– Agian ez zara konturatu hautsita nagoela eta uraren erdia galtzen ari naizela bueltako bidean.
Urketariak, hunkiturik, irribarre txiki bat egin, bularraren ondoan besarkatu eta ahapeka esan zion:
– Ez zara hobea, ez okerragoa, desberdina zara, eta horregatik behar zaitut.
Pegarrak ez zuen ezer ulertzen.
– Begira, gauza bat egingo dugu -erantzun zion urketariak-. Gaur, itzulerako bidean, ondo begiratzea nahi dut bidearen zein aldetan hazten diren loreak.
PENTSATU ETA PARTEKATU: Inoiz pentsatu duzu ez duzula ezer emateko? Zer «lore» hazten dira zure inguruan zure izaerari esker (zure poza, zure entzutea, zure laguntza)?
AURKITU ZEURE BIDEA
Juan María de la Mennaisek beti esaten zuen garrantzitsuena «pertsona osoa» prestatzea zela. Berak ez zuen nahi ume guztiak berdinak izatea, bakoitzak bere balioa eta bere eginkizuna deskubritzea baizik. Batzuetan pentsatzen dugu bokazioa beste batzuek guretzat diseinatu duten eskailera izugarri altu bat igotzea dela, baina benetako bokazioa zure bidea zein den aurkitzea da, Jainkoak zuretzat bakarrik amestu duen bide hori.
PENTSATU ETA PARTEKATU: Irudiari begiratuta, uste duzu protagonista ez dela hain garrantzitsua besteek igotzen duten eskailera ez igotzeagatik? Nola uste duzu esango zizula gaur Juan Mariak «Ole zu» hori, zu zeu izaten eta besteak zeure erara zerbitzatzen saiatzen zarenean?
