Edurne Pasaban «14 zortzimilakoak» igo zituen lehen emakume alpinista izan zen. Alpinismotik ikaskuntza handiak atera zituen. Berarentzat, mendian funtsezko lau osagai daude, baina baita bizitzan guztiz beharrezkoak direnak ere: anbizioa, gainditzeko grina, autokonfiantza eta pasioa. Bere istorio inspiratzailea bere kirol balentrietatik haratago doa, guztiok gure bizitzan izan ditzakegun beldur, zalantza eta arazoen aurrean bere burua gainditzen duen istorioa da.
«Jesusek hainbat gaitzen gaixo asko sendatu zituen» (Mk 1, 34)
Nola egon gaixotasun larria duen senide edo lagunaren ondoan? Lehenengo gauza hurbiltzea da. Sufritzen duenari ezin zaio urrutitik lagundu. Gertu egon behar dugu. Une bakoitzean behar duena eskaini. Pazientzia izatea. Bere ondoan geratu. Garrantzitsua da entzutea. Gaixoak barruan daramana kontatu eta partekatu ahal izatea: zapuztutako itxaropenak, kexak eta beldurrak, etorkizunarekiko larritasuna.
“Grupos”, kanpamenduek, bizikidetzek, ospakizunek, Pazkoek, “SAL” GKEek,… menetar egiten naute
Gaur, otsailak 2, Bizitza Kontsagratuaren Munduko Jardunaldia ospatuko da.
Egun horretan oroitzen ditugu, bereziki, mundu osoko erlijioso eta erlijiosoak, otoitzaren eta gizartearentzako zerbitzuaren bidez Jainkoari beren bizitza eskaintzen diotenak, mundu hobea eraikiz hezkuntzatik, osasunetik, pobreenen zaintzatik, pastoraltzatik parrokietan, askotan beren herrialdetik oso urrun, misiolari gisa.
Hauxe litateke aurtengo leloa: «Konsagratutako bizitza, anaitasunaren parabola zauritutako miunduan».
Gaur egun, horietako bakoitzagatik eskatzen dugu, batez ere gure Menetar anaiengatik, eta gazte asko egon daitezen Jainkoari «bai» esaten diotenak, erlijiosoak izanik zoriontsu bizitzeko.
Otsailaren 4an Minbiziaren Aurkako Munduko Eguna ospatzen da, Osasunaren Mundu Erakundeak sustatuta
Minbizia pairatzen duenari ez ezik, bere ingurune hurbilenari ere eragiten dion gaixotasuna da. Horregatik, guztiok parte hartu behar dugu gai horretan. Hauxe litzateke 2021erako jardunaldiaren leloa:
«Elkarrekin, gure etorkizunaren alde».
Ez nintzen inoiz jaio…
(Barne-hezitzailea eta Menesianosen laguna den Elena Andresengandik hartua).
1948ko egun berean arima handi bat hil zuten New Delhin: Mohandas Karamchand Gandhi.
Beste askok bezala, Gandhiren bizitza ezagutu nuen eskolan. Urte batzuk geroago, neure kabuz hurbildu nintzaion autobiografiaren eta beste irakurketa batzuen bidez. Liluratu egin ninduen. Ikaratu egiten ninduen eta oraindik ikaratu egiten nau mundu honetan bera bezalako norbait bizi izan dela pentsatzeak. Txundituta utzi ninduen hilketaren egunean jaioa nintzela jakiteak. Ordudanik nire urtebetetzea bereziagoa iruditu zitzaidan, Gandhiren urratsak jarraitzeko gonbidapen bat bezala.
Gaztetatik sentitzen dut bakearen eraikitzaile izateko deia. Bokazio hori nire bizi-testuingurutik dator, baina baita Gandhik nigan utzitako arrastotik ere.
Ez dut ulertzen haren irudia, haren sakontasun pertsonala ez ezagutaraztea. Mundu justuago baten aldeko konpromiso sozialetatik eta borroka baketsutik aldentzea dela dirudien gure garai gorabeheratsuetan, gizon txiki hau fisikoki baina barrutik handia, eredu bat izan liteke, inspirazio bat, maisu bat.
Erakuts diezagukeen gauzetako bat da maitasunera irekitako bihotz bat, bere erlijioa edozein dela ere, berehala sartzen dela guztiekin komunioan. Gandhik ondo ezagutzen zuen kristautasuna, Biblia irakurtzen zuen, ez zen gizon itxia bere munduan, bere arrazan, bere fedean… unibertsala zen gizon eta emakume handi guztiak bezala.
Gizaki handi honen legatuaren partikula ñimiño bat bildu eta Bizitzak eramaten nauen lekura eraman nahi dut.
Izpirituak ikusarazi digu gure anaien bizitza «Menetar Familiaren» klabean dagoela.
Nazio Batuek urtarrilaren 24a Hezkuntzaren Nazioarteko Eguna.
Hezkuntza funtsezkoa da garapen jasangarrirako.
Garapen Jasangarrirako 2030 Agenda onartu zenean, nazioarteko komunitateak onartu zuen hezkuntza funtsezkoa dela bere 17 helburuak lortzeko. Garapen Iraunkorraren 4. helburuak, zehazki, helburu hau du 2030erako: «Kalitatezko hezkuntza inklusiboa eta ekitatiboa bermatzea eta guztientzako etengabeko ikaskuntzarako aukerak sustatzea».
2020rako leloa honakoa da: «Ikaskuntza herrientzat, planetarentzat, oparotasunarentzat eta bakearentzat»
Ricardo Donet (Richi) Marianista erlijiosoak abesti hau oparitzen digu.
Jesusek, Galileako itsasbazterretik igarotean, Simon eta honen anaia Andres ikusi zituan sareak uretara botaten, arrantzaleak ziran-eta. Jesusek esan eutsen:
– «Zatoze Nigaz, eta giza arrantzale egingo zaituet».
Hareek bat-batean sareak itzi eta jarraitu egin eutsoen. (Mk 1, 15)
