Oinarrizko jarrera: Eseri eroso zure mahaian. Itxi begiak. Sakon hartu arnasa, sentitu zure urdaila puztu egiten dela (eskua urdailean jar dezakezu sentitzeko). Aspirak eta iraungipenak sentitzen ditu.Poliki eta sakon hartzen du arnasa. Sentitu nola betetzen dituen aireak zure birikak eta nola ateratzen den pixkanaka zure soinaren bolumena murriztuz. Arnasketa da zure puntu fokala. Saiatu zure urdaila airez betetzen. Sudurretik edo ahotik amai dezakezu, beti poliki, zure arnasketa sentituz, zure arnasketako elementu bakoitzaz jabetuta.

Etzanda nago, begiak itxita… Eguneroko zaratetatik eta eskakizunetatik urruntzen ari naiz, hondartzan amaitzen den bide batean behera xehetasun guztiekin ikusten hasten naiz… Bidea egiten ikusten dut neure burua….. Duela egun bero bat, eguzkiak bainatzen du eta sentsazioa atsegina da….. Kopetako brisarak freskatzen nau….. Oinak hondar beroan hondoratzen zaizkidala sentitzen dut eta gustatzen zait. Poliki noa. Sentsazio atsegina da, oso atsegina… Hemendik zeruertzera begiratu dezaket, itsasoaren urdina ikusten dut….. Zeruaren urdina ikusten dut… Arnasa sakon hartzen dut. Itsasoaren eta hondarraren usainak sumatzen ditut, haizearen hotsa entzuten dut inguruko zuhaitz batzuen hostoen artean iragaztean…

Hondar beroan etzan eta erlaxatu egiten nau. Hostoen arteko haizearen hotsak erlaxatu egiten nau….. Olatuen soinuak lasaitu egiten nau….. Erlaxazioa eta lasaitasuna sentitzen ditut….. (isiltasuna)

Jaiki eta hondartzari begira jartzen naiz… jendea niregana hurbiltzen ikusten dut, aurpegi ezagunak dira, ikasturte honetan nire ondoan egon den jendea da. Hurbildu, irribarre egin eta eseri egiten dira. Banan-banan ikusten dut nola hurbiltzen diren, ezagutzen dut haien aurpegia, eskertzen dut haien irribarrea, eta irribarre ere egiten diet. Batzuek adiskidetasunez agurtzen dute: keinu bat, besarkada bat,… talde txiki bat sortzen da zure inguruan, denak hondarretan eserita, gertutasunaz eta haizeaz gozatzen, konektatuta denbora hau hainbat unetan bizi izan duzuelako… isilik momentuaz gozatzen duzue. (isiltasuna)

Pixkanaka-pixkanaka, jendeak maitasunez eta esker onez agurtzen zaitu. Bakarrik geratzen zara, hilobiratzen zara eta berriro haizeaz gozatzen duzu… ESKERRIK ASKO hitza zugan agertzen uzten duzu, ikasturte honetan zurekin egon den pertsona bakoitzeko…

Une batez egoera horretan egoten uzten diot neure buruari, eta ariketa uzteko prestatzen ari naiz… Nire klasera itzultzen naiz, eta sentitzen dudan erlaxazio-egoeraz jabetzen naiz. Konturatzen naiz barruko hondartza honetara itzul naitekeela nahi dudanean lasaitzera, eta behar dudanean nirekin egon diren pertsonak ere gogora ditzakedala.

Begiak irekitzen ditut eta, hala nahi badut, begirada gurutza dezaket, eskua eman edo besarkada bat eman (orain edo beste une batean) hondartzan hurbiltzen ikusi ditudan pertsonei.