Irribarre egin laguna

Estándar

Berrio-Otxoako DBHko ikasle batek proposaturiko bideoa.

Gogoratu maximarako proposamen ona baldin baduzu hurrengo helbidera bidal diezagukezula zure IRADOKIZUNA menejoven@menesianos.org ; eta badakizu, nirekin batera EGIZU BARRE LAGUN!

Share

Pertsona zintzoa izan

Estándar

PERTSONA ZINTZO BATI EGINDAKO ELKARRIZKETA

-. Baina urteetan zehar lortutako oso berezia da, ezta?

RAFA NADAL. Noski baietz, uste dut  denboraldi honetan lortutakoa oso garrantzitsua izan dela, dudarik Gabe lortzen oso zaila zelako. Urte askotan oso gauza garrantzitsuak lortu dira baina atzean lan eta ilusio handia daudelako. Oso pozik nago eta laguntzen didan jendeari nire esker ona helarazi nahi diot, nire taldeari baita nire familiari ere.

-. Nola egiten duzu hainbeste laudoriok zure nortasuna ez kaltetzeko?

RN -. 20 urterekin gertatu ez bazitzaidan, askoz zailagoa izango da 31 urterekin gertatzea, ezta? Oso bizitza arrunta daukat, hori da errealitatea,…sinestea zaila bada ere.

– Bai, baina horixe bera oso deigarria da.

RN – Ba egia da. Ni etxean egoten naizenean oso bizitza arrunta daukat. Manacorren nagoenean, pertsona arrunta naiz, nire lagunak bezalakoa. Argi dago egoeraren arabera ezin naitekeela nire lagunak bezalakoa izan, baina bizitzaren oinarrizko gauzetan guztiz pertsona arrunta naiez, eta nire ustez hauxe oso garrantzitsua da; kiroletan lortutako arrakastak baino garrantzitsuagoa. Nire ustez giza maila lortutako arrakastak : lagunak izatea ondoan duzun jendearekin harreman osasuntsuak izatea, ondoan duzun jendeak zutaz ondo hitz egitea,…Horixe bera bada garrantzitsuena. Azkenean pertsona zintzoa izatea litzateke premiazkoena, nire ustez, behintza,t hala da. Argi dago beste arlo batzuetan; adibidez nire kasuan kirol maila, lortutako lorpenek une zoriontsuak ekar ditzaketela; baina badaude bizitza osorako zoriontasuna ekartzen duten beste gauzak.

Share

Estándar

Share

Estándar

Share

Estándar

Share

Estándar

MOTA Asnarketaren bidezko erlaxazioa    Ebal. Hara

MUSIKA Enchantement 1

NOLA EGIN

Arreta jarri asnarketan.

Orain asnarketa sentituko dugu. Egingo dugu nahi beste arnasaldi sakon, airea sudurretik hartuz eta sudurretik botaz.

Arnasaldi horien ostean, erreparatu eta sentitu nola arnasten duzun normalean, arnasketa kontrolatu barik.

(musika edo isilunea)

Aldizkako asnarketa: (hobe musu zapia eskura edukitzea)

Aldizka hartzen dugu arnasa sudur zulo bietatik. Horretarako sudur zuloak estaliko ditugu hatz lodiarekin eta hatz erakuslearekin. Hatz erakuslea altxatzen dugu eta airea hartu, gero estali eta lodia altxatuz airea bota. Hatz lodia altxatuta, airea hartzen dugu eta sudur zuloa estali, hatz erakuslea jaiki eta arnasa bota… Horrela hurrenez hurren, presarik gabe, sentitzen airea nola sartzen eta irteten den, bere tenperatura, bere indarra, eta erlaxatu egiten gara.

Hausnarketa

Erlaxatuta sentitu zara? Zerk lagundu dizu gehien? Zerbait aipatu nahi duzu?

Share

Jainkoak leku babesgabeetan ere maitatzeko argitzen gaitu.

Estándar

Laster misiolarien eguna ospatuko dugu. Horregatik iazko Domund-en pregoilariari egindako elkarrizketaren zati bat entzungo dugu. Ez da fededuna; hala ere, pertsonengan, misiolariengan bereziki duen fedeaz mintzatzen da.

Kazetariak galdetzen dio zer sentitzen duten fededunek euren etxetik ateratzeko “mapetan ateratzen ez diren munduko lekurik babesgabeetara” joateko. Azaldu duenaren arabera, emate hau une zailetan gizartea argitzen duen benetako iraultza da. “ Fededun hauen jokaera, egiatan aizaroak argitzen dituen itsasargia da”.

Share

Estándar

Share

Astiro hil

Estándar

Gaurko opari bat: poema bat! Oraingoan Martha Medeiros idazleak idatzirikoa

Muere lentamente
quien se transforma en esclavo del hábito,
repitiendo todos los días los mismos trayectos,
quien no cambia de marca.
No arriesga vestir un color nuevo y no le habla a quien no conoce.

Muere lentamente
quien hace de la televisión su gurú.

Muere lentamente
quien evita una pasión,
quien prefiere el negro sobre blanco
y los puntos sobre las “íes” a un remolino de emociones,
justamente las que rescatan el brillo de los ojos,
sonrisas de los bostezos,
corazones a los tropiezos y sentimientos.

Muere lentamente
quien no voltea la mesa cuando está infeliz en el trabajo,
quien no arriesga lo cierto por lo incierto para ir detrás de un sueño,
quien no se permite por lo menos una vez en la vida,
huir de los consejos sensatos.

Muere lentamente
quien no viaja,
quien no lee,
quien no oye música,
quien no encuentra gracia en si mismo.

Muere lentamente
quien destruye su amor propio,
quien no se deja ayudar.

Muere lentamente,
quien pasa los días quejándose de su mala suerte
o de la lluvia incesante.

Muere lentamente,
quien abandona un proyecto antes de iniciarlo,
no preguntando de un asunto que desconoce
o no respondiendo cuando le indagan sobre algo que sabe.

Evitemos la muerte en suaves cuotas,
recordando siempre que estar vivo exige un esfuerzo mucho mayor
que el simple hecho de respirar.
Solamente la ardiente paciencia hará que conquistemos
una espléndida felicidad.

poema Martha Medeiros 

Share