Pazko istorio bat

1-3 Lehen Hezkuntza:
Jesus da oparirik onena  ENLACE AL CUENTO

4-6 Lehen Hezkuntza
Zetazko zizare txikia.

Zer gertatzen zaizu, ama? – Galdetu zion zetazko zizare txikiak amari, azken aldian ohi baino horiago ikusten zuelako.
Ezer ez, seme. Nekatu samar nago, hori da dena – Erantzun zuen amak, gero eta gehiago ezkutatzen zuen zetazko bola baten barruan bueltaka jarraitzen zuen bitartean.
Baina… zergatik egiten duzu etxetxo hori inoiz izan ez badugu? – Galdetu zuen berriro zizare urduriak.
Zu bezain txikia nintzenean, nire ama ikusi nuen hau bezalako bat egiten, eta orain uste dut nire ordua iritsi dela.
Zergatik da hain txikia? Egon al naiteke zurekin etxetxoan? – Esan zuen berriro gero eta harrituago zegoen zizare txikiak.
Ezetz uste dut, seme. Egunen batean zu handia izango zara eta zurea egin ahal izango duzu – Esan zuen amak, burua ia ikusten ez zitzaion zizareari.
Ama, beldur naiz ez ote zaitudan berriz ikusiko. Ez dut zuk sufritzea nahi. Nik ere ez dut sufritu nahi. – Zotinka hasi zen zizare txikia, amari azken musu bat ematen zion bitartean.
Ez kezkatu, fida zaitez nitaz. Nekatuta nago eta atseden pixka bat behar dut. Hitz ematen dizut berriro ikusiko dugula elkar, baina orain hostoak jaten jarraitu behar duzu, handi eta indartsu jartzeko. Fida zaitez nigan, eta aurrerago ikusiko dugu elkar. – Oihu egin zuen amak, zeta pixka bat gehiagorekin azken ahoa ixten zuen bitartean.

Egunak joan ziren, eta ama zizarearen etxetxoa ez zen mugitzen. Ez zen zaratarik entzuten. Ama zizareak ere ez zuen zurrungaka egiten lo sakonean bezala. Hiru egunez etxeko atean egon ondoren, zizare txikiak gosea sentitu zuen eta erabaki zuen ezin ziola amari gehiago itxaron. Obeditu egin behar zion, eta ahal zituen orri guztiak jan behar zituen handia izateko eta bere etxetxoa egiteko. Handik egun askotara, amaren hitzak berriro gogoratu eta bisita bat egitera joatea erabaki zuen. Etxetxoak pitxer bat zeukan eta ama ez zegoen barruan. Goian, zuhaitz batean, amaren antzeko norbait zegoen, baina hura baino askoz ederragoa eta gazteagoa. Hegoak eta antenak zituen, eta amak azken egunetan galdu zuen bizitasuna berreskuratu zuen.
Ama! Zu zara… Itzuli zara… Bizirik zaude… Bakarrik utzi ninduzula uste nuen… Begira zer handia jarri naizen zuk esandako hostoak jaten – Esan zuen zizare txikiak begietan malkoak zituela.
Seme, esan nizun berriro elkar ikusiko genuela… Orain amets egitera ere ausartzen ez nintzen gauzak egin ditzaket… Orain, urrutiko herrialde batera joan baino lehen, entzun nire azken aholkua: ez izan inoiz beldurrik, zeren etxe barruan gertatzen zaiguna imajina dezakezun gauzarik zoragarriena baita… – Mintzatu zen ama zizare, hegaldia altxatu eta ostertzean desagertu baino lehen.

Eta zizare txikiak, irribarre handi bat aurpegian, agur esan zion amari, egunen batean berak ere bere etxetxoa egingo zuelakoan…

Zoriontsu eta bakean sentitzen naiz…


Jarrera erosoan eseri ginen, bizkarra zuzen.
Arnasa emeki hartzen du airea sabeleraino hel dadin. Arnasa hartu, 1, 2, 3, 4, astiro askatu 1, 2, 3, 4an.
Hartu airea berriro 1, 2, 3, 4an, eta askatu 1, 2, 3, 4.
Orain begiak leunki ixten ditu, sakon inspiratzen du eta airea apurka-apurka askatzen du.
Imajinatu naturan atseden hartzera joan nahiko zenukeen leku bat: hondartza bat, laku bat, mendi bat,…
Zuretzat leku ederra eta magikoa da, dena baita posible.
(Etenaldia)

Begiratu ondo zure inguruan. Aukeratu atseden hartzeko leku bat
(Etenaldia)

Leku honetan seguru eta babestuta zaude.
(Etenaldia)

Eseri eta entzun musika hau.
https://www.youtube.com/watch?v=UHS6SB0FOz8

Lasai eta pozik zaude.
«Zoriontsu eta bakean sentitzen naiz.»

Energia honekin, geldirik, sentitzen eta arnasten egoten gara.
Arnasa hartu, 1, 2, 3, 4, astiro askatu 1, 2, 3, 4an.
Eskerrak ematen ditugu zoriontsu egiten gaituzten gauzengatik eta egunero gozatzen dugu.

(Denbora uzten dugu haurrek isilik pentsatzeko eta eskerrak emateko musika entzuten duten bitartean).

Eman arnasa 1, 2, 3, 4 eta poliki askatu 1, 2, 3, 4.
Poliki-poliki, presarik gabe, bakoitzak bere erritmoan, begiak irekitzen ditu.

Haurrekin partekatzen dugu nola sentitu diren eta haien bistaratzearen xehetasunen bat.

 

Asteko santua. Lidia

Santa Lidia de Schiedam Herbehereetako Haga hiritik gertu dagoen etxe apal batean jaio zen.
15 urterekin, lagun batzuekin patinatzen ari zen laku batean, izotz gogorrean erori eta saihets-hezur bat hautsi zuenean. Une horretatik aurrera ez zen inoiz ohetik jaikiko.
Gertakari hartatik gaixotasun asko igaro ziren, horien artean izurria (gaixotasun infekziosoa, animaliek transmititzen dituzten bakterioek eragindakoa eta Europa osoan heriotza asko eragin zituena).
Lidiak, harrigarria bada ere, aurre egiten zien gaixotasun guztiei, eta asko sufritzen zuen.

Egun batean, Jainkoak eskatzen zion misioa aurkitu zuen: Jesusi bere sufrimenduekin laguntzea
Egun hartatik aurrera, oinazeak oinaze, irribarreak eta maitasuna banatzen zizkien hurbiltzen zitzaizkionei.
1433ko apirilaren 14an hil zen.
Santa Lidia Schiedamgoa gaixo kronikoen zaindaria da.

Otoitza:
Jesus, gaur gaixo guztiengatik eskatu nahi dizugu, batez ere gaixotasun luzeak dituztenengatik eta sendatzen ez direnengatik.
Gaixo kronikoengatik.
Lagunduiezu Santa Lidia zaindariaren bitartez. Amen

Entzuten dut



Lasaitasun une berezi batzuk partekatuko ditugu elkarrekin. Une bakoitzean gertatzen ari denari erreparatuko diogu. Eroso eseri ginen aulkian, oinak lurrean jarri genituen, eskuak hanken gainean, eta burua tente, haren gainean flotatzen zuen globo batek, emeki-emeki, burua gorantz bota balu bezala.

Prest zaude?

Arnasa emeki hartzen du airea sabeleraino hel dadin. Arnasa hartu, 1, 2, 3, 4, astiro askatu 1, 2, 3, 4an.
Hartu airea berriro 1, 2, 3, 4an, eta askatu 1, 2, 3, 4.
Orain begiak leunki ixten ditu, sakon inspiratzen du eta airea apurka-apurka askatzen du.

Soinu desberdinak entzungo dituzu. Adi egon.

Kanpaiak eta musika entzuten hasi ginen.

(Minutu bat edo jarriko dugu. Adinaren arabera, denbora gehiago edo gutxiago egon daitezke.)
(Soinuaren ondoren uzten da).
https://www.youtube.com/watch?v=staSatjXNno

Orain berriro inspiratu eta askatu, inspiratu eta askatu egiten du. (Astiro esaten da)

Airea nola sartzen den eta nola irteten den nabaritzen du. Sartu eta irten.

Entzun beste soinu hau inspiratzen eta espiratzen ari zaren bitartean.

(Uraren soinua. Minutu bat edo gehiago jartzen dugu. Adinaren arabera, denbora gehiago edo gutxiago egon daitezke.)
https://www.youtube.com/watch?v=s1mZbiXiIaQ

Inspirazio sakon eta soltea egiten du. Inspiratu eta askatu.
Kanpaiak eta musika entzuten amaituko dugu.

(Beste minutu bat jarriko dugu. Adinaren arabera, denbora gehiago edo gutxiago egon daitezke.)
(Soinuaren ondoren uzten da).
https://www.youtube.com/watch?v=staSatjXNno

Orain poliki-poliki, presarik gabe, bakoitzak bere erritmoan, begiak irekitzen ditu.

Haurrekin partekatzen dugu:
Zer sentitu dut? Zer gertatu zait? Urduri nengoen, lasai?
Nola sentitzen naiz orain?

Jesusek bere bizitza ematen du gugatik

Aste honi «Aste Santua» deitzen diogu, bertan Jesusek gugatik bere bizitza ematen duen egunak gogoratzen ditugulako, beti zaintzen eta laguntzen gaituen maitasun oso handiarekin maite gaituelako.
Utz diezaiogun Jesusen maitasunari gure bihotza betetzen eta bizi gaitezen egun hauetan familian eta Jesusengandik gertu.

1-3 Lehen Hezkuntza

4-6 Lehen Hezkuntza