Jesus Hamaikei agertu jaken, eta esan eutsen:
– Zoaze mundu guztira eta iragarri Barriona izaki guztiei. (Mk, 16)

Domeka honetako eukaristian aldarrikatuko dan ebanjelioan, Jesusek bere dizipuluak bidaltzen ditu mundu osora bere berri ona eroateko.
Athenas eta Tobias Butelerren abesti honetan entzuten dugu: «Zoazte mundu osoan zehar».

Gero «Aita gurea» errezatuko dugu, munduko misiolari guztiekin elkartuta…
Guk ere Jesusen berri ona beste batzuengana eraman dezagun (lagunak, familia, parrokia…)

Gure Aita, zeruetan zarana,
santu izan bedi zure izena,
etorbedi zure erreinua,
egin bedi zure naia,
zeruan bezala lurrean bere.

Emoiguzu gaur egun honetako ogia,
parkatu gure zorrak,
geuk bere gure zordunai parkatzen dautsegun ezkero;
eta ez gu tentaldira eroan
baina atara gagizuz gatxetik. Amen.

Jarrera erosoan eseri ginen, bizkarra zuzen.
Arnasa emeki hartzen du airea sabeleraino irits dadin.
1, 2, 3 eta 4an inspiratzen da. Poliki askatzen da 1, 2, 3 eta 4an.
Hartu airea berriro 1, 2, 3 eta 4an eta askatu 1, 2, 3 eta 4an.

Orain begiak leun ixten ditu, arnasa sakon hartzen du eta airea askatzen du pixkanaka.
Imajinatu gustuko duzun leku bat, ondo eta seguru sentituko zaren leku bat.
Zure etxeko gela bat izan daiteke, parkea, lorategia…

Leku honetan seguru eta babestuta zaude.
(Etenaldia)

Eseri eta entzun musika hau.
https://www.youtube.com/watch?v=3PtTT-CPJ-c

Energia horrekin, geldirik egoten gara, sentitzen eta arnasten.

Errepikatu zure barruan behin baino gehiagotan zure amaren izena…
(Hainbat aldiz errepikatzen da)

Bere izena ahoskatzeak seguru eta zoriontsu sentiarazten zaitu.

1, 2, 3 eta 4an inspiratzen du, eta poliki askatzen du 1, 2, 3 eta 4an.

Orain, eskerrak ematen dizkiogu gure amari, egunero zaintzen gaituelako eta nahi gaituelako, eta berari buruz gustuko dugun zerbait pentsatzen dugu.
(Haurrek musika entzuten duten bitartean isilik pentsatzeko eta eskerrak emateko denbora uzten dugu.)

1, 2, 3 eta 4an inspiratzen du, eta poliki askatzen du 1, 2, 3 eta 4an.
Pixkanaka-pixkanaka, bakoitzak bere erritmoan, presarik gabe, begiak irekitzen ditu.

Partekatzeko:
Nola sentitu naiz?
Amarengandik gehien gustatzen zaidan zerbait partekatu nahi dut?

Historian zehar jende askok nahi izan du Maria Jesusen amarengandik hurbil egon.
Eskulturak, tenpluak, olerkiak, abestiak… egin dituzte, duten maitasuna erakusteko bururatu zaien guztia.
Gaur abesti bat entzungo dugu, Athenas abeslariaren «Junto a ti, María».
Leloak «Ama» hitza baino ez du errepikatzen, maitasunez eta esker onez…
Gainerako letra entzun eta gustuko esaldi bat aukeratzen dugu… eta amaieran partekatu dezakegu.

Duela gutxi hasi dugu maiatza.
Amaren eguna joan den igandean ospatu dugu.
Hilabete honetan, bereziki, kristauok Maria gogoratzen dugu, udaberriaren eta loreen alaitasunarekin.
Gaur ipuin honekin egiten dugu:

Mendikoherrixka batean, udaberrianlehiaketabitxi bat egitekoohituradago. Bizilagunbakoitzaudaberrikolehen lorea aurkitzensaiatzen da. Aurkitzenduenairabazlea da eta zorteederra izango du urtehorretan. Bai umeekbainagusiek, denek, parte hartzendute.
Urte batean, elurraurtzenhasizenean eta mendiaigoahal izan zenean, denakirtenzirenlehen lorearen bila. Orduaketa orduakemanzituztengoitik,behetik eta mendi-hegaletanlehenengo lorearen bila, bainaez zen ezerageri. Aldeegiteko prest zeudenbaina, bat-batean, oihuentzun zen:
– Hemendago! Nikaurkitudut! – Ume baten ahotsa zen. Denakharenganajoanzirenkorrika, txalotzen eta pozezbetetaudaberrikolehen lorearen aurrean.
Baina lorea haitzarteanzegoen, amildegi baten azpitik metro batzuetara. Mutikoakbesoaluzatutaseinalatzenzuen, bainaezinzuenharrapatu. Erortzekobeldur zen. Munduanbesteezerbainogehiagonahizuen lore hura, eta apustua eta berezorteonairabazinahizituen, bainaezinzuenhartu.
Jendeguztialaguntzeko prest zegoen. Bostgizonsokabatekinjaitsiziren, bainahaurraamildegiarenbeldur zen. Sokagogorrago bat bilatuzuten. Hamar gizonekeutsikozuten. Denekanimatzenzuten. Umeakezzuenbereburuakonbentzitzenuzten eta negar egitenzuen. Bat-batean negar egiteariutzizion. Malkoaklehortuzitueneskubatez. Denakisilikgeratuzirenzereginedoesanbeharzuenikusteko.
– Ongi da. Jaitsikonaiz — esanzuenlasaiago —, jaitsiegingonaiz, baldin eta niregurasoekeustenbadutesoka!
Eta horrelalortuzuten.

Hau da nire agindua: maitatu dagizuela alkar, Nik maite izan zaituedan lez.
Ez dau inork maitasun handiagorik bere bizia adiskideen alde emoten dauanak baino.
Zuek nire adiskide izango zaree, Nik agindua beteten badozue.
Aurrerantzean ez deutsuet morroi deituko, morroiak ez dau-eta jakiten nagusiak zer egiten dauan; zuei adiskide deitzen deutsuet.

Datorren domekako eukaristian entzungo dogun ebanjelio honetan, Jesusek bi gauza garrantzitsu esaten deusku:
1. Elkar maitatzea, maitatzea, elkar maitasunez zaintzea.
2. Jesusentzat bere lagunak garela eta horregatik gure arteko lagunak izan behar dugula.

Bideoan ikusiko dugu.
Abestiaren letrari eta irudiei erreparatzen diegu.
Ondoren, gustatu zaigun esaldi edo marrazkiren bat partekatu dezakegu.

MUSIKA: La lista de Schindler

Eroso eseriko gara aulkian, oinak lurrean, eskuak hanken gainean eta burua tente.
Begiak itxi eta arnasa hartzeko prestatu ginen.
Arnasa hartu genuen emeki. 1, 2, 3, 4, 1, 2, 3, 4, poliki askatuko dugu.
Hartu airea berriro 1, 2, 3, 4, eta askatu 1, 2, 3, 4.
Arnasa sakon hartu eta airea askatu genuen pixkanaka.
Orain, hurrengo irudikapena egiteko prestatzen ari gara.
Imajinatu sustraietatik ura hartzen ari den zuhaitza bezalakoa zarela.
Zure oinak lurratik itsatsita daude.
Tekleatu hatzak eta kontzentratu horietan.
Sentitu ureztatu beharreko zuhaitz bat bezalakoa edo indarra eta malgutasuna berreskuratzeko beharra duen gorputz zurrun bezalakoa.
(Isiltasuna)

Imajinatu hezetasuna behatz puntetan dagoela eta nabaritu likido batek betetzen zaituela, emeki-emeki sartzen dela eta bustitzen ditu zure oinak.
Orain likiko horrek bustitzen ditu orkatilak, belauna, hanka…
Freskura, indarra, bizitzaz betetako likido hori apurka-apurka urez betetzen ari dela sentitzen duzu. Bizitasun eta maitasun olatu batek betetzen zaitu.
Sentitu nola betetzen zaituen gerriraino, bularreraino…
(Isiltasuna)

Nola iristen den zure sorbaldetara eta jaisten den besoak aldatzen zure eskuetara iritsi, hatz bakoitza osatu arte.
Sentitu nola igotzen den zure lepotik eta zure aurpegia eta buru osoa urez betetzen dituen.
Sentitu gorputz osoa urez beteta, bizi, indarrez eta biziz beteta. Ilusio bereziarekin egunari aurre egiteko, bakez eta maitasunez beteta, eta sentsazio hori beste jende batengana iristeko nahiarekin.
Pentsatu hatzarekin ukituko duzun pertsona OSO BEREZI batengan: zure ama, aita, anaia, lagun bat…
Ukitzean, orain daukazun bakeaz beteko duzu…
Begiraiozu aurpegiari, esker oneko begiradari.
Eskerrak ematen dizkizu.

Partekatzeko:
Nola sentitu naiz?
Pertsona bereziaren izena ozen esan nahi duzu?

Zetazko zizare txikia.

 Zer gertatzen zaizu, ama? – aldetu zion zetazko zizare txikiak amari, azken aldian ohi baino horiago ikusten zuelako.
Ezer ez, seme. Nekatu samar nago, hori da dena -Erantzun zuen amak, gero eta gehiago ezkutatzen zuen zetazko bola baten barruan bueltaka jarraitzen zuen bitartean.
Baina… zergatik egiten duzu etxetxo hori inoiz izan ez badugu? -Galdetu zuen berriro zizare urduriak.
Zu bezain txikia nintzenean, nire ama ikusi nuen hau bezalako bat egiten, eta orain uste dut nire ordua iritsi dela.
Zergatik da hain txikia? Egon al naiteke zurekin etxetxoan? -Esan zuen berriro gero eta harrituago zegoen zizare txikiak.
Ezetz uste dut, seme. Egunen batean zu handia izango zara eta zurea egin ahal izango duzu -Esan zuen amak, burua ia ikusten ez zitzaion zizareari.
Ama, beldur naiz ez ote zaitudan berriz ikusiko. Ez dut zuk sufritzea nahi. Nik ere ez dut sufritu nahi. -Zotinka hasi zen zizare txikia, amari azken musu bat ematen zion bitartean.
Ez kezkatu, fida zaitez nitaz. Nekatuta nago eta atseden pixka bat behar dut. Hitz ematen dizut berriro ikusiko dugula elkar, baina orain hostoak jaten jarraitu behar duzu, handi eta indartsu jartzeko. Fida zaitez nigan, eta aurrerago ikusiko dugu elkar. – Oihu egin zuen amak, zeta pixka bat gehiagorekin azken ahoa ixten zuen bitartean.

Egunak joan ziren, eta ama zizarearen etxetxoa ez zen mugitzen. Ez zen zaratarik entzuten. Ama zizareak ere ez zuen zurrungaka egiten lo sakonean bezala. Hiru egunez etxeko atean egon ondoren, zizare txikiak gosea sentitu zuen eta erabaki zuen ezin ziola amari gehiago itxaron. Obeditu egin behar zion, eta ahal zituen orri guztiak jan behar zituen handia izateko eta bere etxetxoa egiteko. Handik egun askotara, amaren hitzak berriro gogoratu eta bisita bat egitera joatea erabaki zuen. Etxetxoak pitxer bat zeukan eta ama ez zegoen barruan. Goian, zuhaitz batean, amaren antzeko norbait zegoen, baina hura baino askoz ederragoa eta gazteagoa. Hegoak eta antenak zituen, eta amak azken egunetan galdu zuen bizitasuna berreskuratu zuen.

Ama! Zu zara… Itzuli zara… Bizirik zaude… Bakarrik utzi ninduzula uste nuen… Begira zer handia jarri naizen zuk esandako hostoak jaten -Esan zuen zizare txikiak begietan malkoak zituela.
Seme, esan nizun berriro elkar ikusiko genuela… Orain amets egitera ere ausartzen ez nintzen gauzak egin ditzaket… Orain, urrutiko herrialde batera joan baino lehen, entzun nire azken aholkua: ez izan inoiz beldurrik, zeren etxe barruan gertatzen zaiguna imajina dezakezun gauzarik zoragarriena baita… -Mintzatu zen ama zizare, hegaldia altxatu eta ostertzean desagertu baino lehen.

Eta zizare txikiak, irribarre handi bat aurpegian, agur esan zion amari, egunen batean berak ere bere etxetxoa egingo zuelakoan…

(Bakoitzak bere gelarekin ikusiko du bideoa behin ikusi ahal den, eta, ondoren, ikasleak altxatu, zirkulu bat egiteko eta dantzatzeko, bideoa berriro jartzearekin batera, edo keinuak eskuekin bakarrik egin, bakoitzak bere mahaitik. Bideoa ilun samar dago eta gutxi entzuten da, jarri ahalik eta bolumen handienarekin…)

UNESCOk 1982an erabaki zuen apirilaren 29a Dantzaren Nazioarteko Eguna izendatzea.
Gaur bedeinkazio-dantza bat ikusiko dugu (bedeinkatzea gauza onak desiratzea da, «zerbaiti buruz edo norbaiti buruz ondo esatea»…)

Nahiago nuke dantza honekin dantzatu ahal izango bagenu gaur denok klasean…

Bestela, eskuen keinuak bakarrik egin ditzakegu, bideoan egiten diren aldi berean, duten zentzua emanez.
1. Esku-ahurrak beherantz: Ama Lurretik jaso duguna eskertu eta bedeinkatzen dugu
2. Esku-ahurrak gorantz eta aurrera: eskerrak ematen eta bedeinkatzen ditugu ondoan dugun pertsona bakoitzeko, ikasgelan, haiek jasotzen dugun on guztiagatik.
3. Esku-ahurrak buruaren parean eta atzean: gure historia eta Jainkoarengandik eta gure aurreko pertsonengandik jasotako guztia eskertzen eta bedeinkatzen dugu.
4. Eskuak elkarrekin, bihotzaren gainean gurutzatuta: gure bizitza, gure pertsona, eskertzen eta bedeinkatzen dugu, garen bezala onartu eta nahi dugu.

Jesusek esan eutsen ikasleei:
– Neu naz egiazko mahatsondoa, eta nire Aita da nekazaria.
Nigan fruturik emoten ez dauan aihena inausi egiten dau Aitak, eta frutua emoten dauana garbitu eta inausi, frutu gehiago emon dagian. (Jn 15)

Datorren domekako Ebanjelioak mahatsondoaz eta geziez hitz egiten dau.
Mahasti-lurrekoak zaretenok ondo dakizue mahatsak ez direla mahatsondoaren enbor zaharretik sortzen… baizik eta urtero jaiotzen diren adaxka gazteetatik, gezietatik, langileek udazkenean aurreko urtekoak inausi ondoren. Urteroko inausketa garrantzitsua da, fruitu asko eman dezaten…
Baina perretxikoek ez dute fruiturik ematen andui zaharrak bizitzak ematen dien izerdia uzten ez badie.
Jesusek oso ondo ezagutzen zuen hau eta esaten digu: «Ni naiz mahatsondoa. Zatozte nirekin, elkartu nirekin, fruitu asko eman dezazuen».

LH 1-3

LH 4-6