MOTA Masajea    Ebal. Hara

MUSIKA Brian Crain Dream of Flying
NOLA EGIN
Saio honetan elkarri lagunduko diogu isiltasun egoera batera, barnealdera, sakontasunera sartzen. Masaje baten bitartez egingo dugu ilea laztanduz. Ikasleak bikoteka jarriko dira, bata eserita, bestea bikotekidearen atzean. Denbora baldin badago, masajea biek egingo diote elkarri, txandaka. Bestela, masajea jaso duenak beste egun batean egingo dio eman duenari.
Masajea jaso behar duenak “oinarrizko jarrera” (iraila-1) hartuko du masajea erlaxaturik hartzeko.
Masajea eman behar duenak honela egingo du:
Hatz guztiekin ukituko du lagunaren burua “teklak” joko balitu bezala. Emeki egingo du, zirkulu simetrikoak eginez buruaren erditik aurrerantz, gero alboetatik itzultzeko.
Masajea, hatz mamiekin egingo dugu buruko larruazala ferekatuz, gero hatz lodiekin garondoan.

Hasi aurretik, une batez pentsatuko dugu zer egingo dugun, zein pertsona zainduko dugun eta pertsona horrek zer behar duen. Gure helburua lagun hori ondo sentiaraztea da, erlaxatua, baliotsua. Hatzen bidez indar berria emango diogu egun osorako, bakea eta maitasuna helaraziz. Prest? Prest gaudenean, egingo dugunaren balioaz kontziente garenean, aurrera.

Masajea jasotzen duenak, arnasa lasai hartzen duela, ez du ezertan ere pentsatu behar.
Zer idatzi:
Nola sentitu zara masajea egitean? Eta jaso baduzu, nola sentitu zara? Zerbait aipatu nahi duzu? Ideiaren bat gaurko gogoetarako?

MOTA  Erlaxazioa

MUSIKA: Maurice Ravel  Pavane for a Dead Princess

 NOLA EGIN (Beharreko prestakuntza hurrengo saioetarako)

Hara saioetarako sarrera:
Ikasturtea hasi berria dugu eta aurten esperientzia desberdin bat bizitzera animatu nahi zaituztegu. Gogoeta batzuk egiteko beste modu bat. Zuen barneko gauzarik baliotsuena aurkitzen, ezagutzen, sentitzen lagundu nahi dizuegu. Barnealde horrekin topo egiten lagundu nahi dizuegu. Hori dela eta, ildo horretan astean behin eta ikasgai jakin batzuetan gogoetaren bat egiteko asmoa dugu. Bide luze eta astitsua hasten dugu gaur, bide aberats eta pozgarria izango delakoan. Izan ere, gureganako bidea da, gure alde jatorrenetik besteekin elkartzera eta loturak sortzera eramango gaituen bidea hain zuzen ere.

Oinarrizko jarrera:
Gaur erlaxaziorako oinarrizko jarrera ikasiko dugu. Hurrengo saioetan erlaxatzen ikasiko dugu, gure irudimenaz bidaiatzen, arreta biltzen, geure burua zaintzen.
Prest zaudete? Gogorik ba al duzue? Guztiok ahalegindu beharko ginateke guzti-guztiok eroso sentitu ahal izateko. Erreza da eta merezi izango du.

Eseriko gara.

1. Hankak angelu zuzenean, oinazpiak lurrean, apur bat bereizita.
2. Bizkarra bizkarraldera egokitu, zuzen baina ez zurrun, lepoa pixka bat tenkatu, gure gainean puztuki bat balego bezala gure burutik emeki tiraka.
3. Besoak mahai gainean edo zintzilik albo banatan. Sorbaldak igo eta jaitsi bi aldiz.
4. Izan konfiantza, itxi begiak eta, ahal baduzu, ahaztu inguruko guztia (zarata, ahotsak, beste ikasgelak). Edozer gerta daiteke, baina zuk zeure baitan bildu ahal duzu arreta osoa.

Arreta jarriko dugu gure arnasketan:

1. Zeure arnasketa sentitu, aldatu barik, nola aire hotza sartzen den sudur zuloetatik eta nola irteten den, epel.
2. Arnasketa moteltzen, lasaitzen, sakonago egiten saiatu, baina esfortzu barik.
3. Arnasketa abdominala egin, hau da, airea hartuta, sabel aldera eraman eta horixe puztu, ez bularra.
4. Errepikatu behin baino gehiagotan arnasketa mota hori.
5. Arnasa hartu bitartean, ekarri gogora hitzen bat, eta errepikatu arnasaldi bakoitzean. Izan ahal da izen bat, aurpegi bat, kolore bat, sentipen bat… Adibidez, BAKEA, otoitz bat…

Badago, nahikoa izan da gaurkoz (laburregi izan bada eta denborarik baldin badago, berdin errepikatu ahal da zutik)

Hausnarketa
Oso erraza izan da, baina, nola sentitu zarete? Zailtasunik izan duzue? Interesgarria iruditzen zaizue bide berri hau ibiltzea?
Ariketa hau nahi duzuen guztietan egitera animatzen zaitugu, modu erraz eta diskretuan, zeure buruarentzat, metroan, etxean. Nahi baduzu, otoitz egiteko edo beste pertsonak gogora ekartzeko unea izan ahal da, arnasaldi bakoitzean Jauna, Aita edo pertsona horren izena errepikatuz.

Iruzkina irakurritakoan, margolan bat aztertzea gustatuko litzaidake. Agian ezagutzen duzu wahatsappek duen emotikono bat duelako. Ez da batere erraza, ezagutzen zenuen? Zer sentiarazten dizu? Zer iradokitzen dizu?

IRUZKINA (Oihua – Munch)

Ikusi eta entzun 1892. urteko arratsalde batean piztu zitzaion margolariari irudia buruan. Izan ere hurrengoa idazten du bere egunerokoan:

“Nire bi lagunekin paseon nengoela, iluntzean eguzkiak gorriz tindatu zuen zerua. Momentu horretan gelditu nintzen eta hesi bati bermatuz atsedenaldia hartu nuen; izan ere oso nekaturik sentitu nintzen. Nire lagunek paseon jarraitu zuten baina ni geldirik geratu nintzen, antsietateak mugitu ezinik. […]Fiordoari begira nengoela ilundu zuen.

Hodeiek ere odolaren kolore gorria hartu zuten.Naturan zehar oihu antzeko zerbait aditu nuen. Margolan hau margotu nuen, odolez beteriko hodeiak ere margotu nituen. Koloreek ere oihukatzen zuten”.

Aurpegiak erakusten duen desitxuratzeak garaiko mugak gainditu zituen.
Bertan dagoen gizonak belarriak estaltzen ditu bere oihua eta naturarena ez entzuteko. Margolan honetan delirioa nahiz sufrimendua nagusitzen dira, bitartean bi pertsonak pasean jarraitzen dute lagunaren sufrimendua euren bizitzetatik kanpo utzita.

EBAL

GIDOIA
Oraingo honetan isiltasuna egingo dugu eta gure oinarrizko jarrera hartuko dugu kantu zahar bat entzuteko, latinezko eta gaztelerazko abesti bat da, behin eta berriz errepikatzen den otoitz xume bat. «Dona nobis pacen dominun», «Zure bakea» esan nahi du, «Jauna» eta latinez dago, Europa osoko eta beste kontinente batzuetako gazte-taldeek abesten baitute Frantziako herri txiki batean biltzen direnean: Taizé.

Kanta entzutera gonbidatzen zaitut eta bere erritmoak bakez bete zaitzan uztera, fededuna bazara zoaz kanta zure barruan errepikatuz eta otoitz bihurtuz.