MÚSIKA Pavana

Eseri gaitezen eroso aulkian, bizkarra lasai eta oinak lurrean ondo bermatuta.
Eskuak hanken gainean uzten ditugu eta sorbaldak erlaxatzen ditugu.
Itxi begiak poliki-poliki.
Arreta arnasketara eramaten dugu…
hasieran aldatu gabe… soilik arnasa nola sartzen eta ateratzen den sentituz…
Eta pixkanaka, modu lasaiagoan arnasten hasten gara…
Sudurretik poliki arnasa hartzen dugu…
une batez mantentzen dugu…
eta astiro askatzen dugu airea… (…)
Berriro…
arnasa hartzen dugu… airea sartzen sentitzen dugu…
eta poliki askatzen dugu…
Beste behin… arnasa sakon hartzen dugu…
eta arnasa botatzen dugun bakoitzean gorputza pixka bat gehiago erlaxatzen da…

Orain irudikatu naturaren betetasunean dagoen leku batean zaudela… (…)

Baso bat izan daiteke, mendi lasai bat, zelai zabal bat edo haran berde bat…
Ikusi zure inguruan dena bizirik dagoela…
zuhaitzak, haizea, lurra, argia…
Pixkanaka, leku horretan zehar ibiltzen hasten zara…
eta sentitzen duzu lurra leunki eusten dizula…
Zure pauso bakoitzak naturarekin gehiago konektatzen zaitu…
balitz bezala haren parte izango bazina…
Arnasa hartzen duzu aire freskoa… garbia… biziz betea…
Eta arnasa bakoitzarekin, sentsazio berezi bat sortzen da zure baitan…
esker ona… eta inguruko guztiarekiko maitasuna…
Ohartzen zara natura ez dagoela zure kanpoan soilik…
zure barruan ere badagoela…
Zuhaitzen artean haizearen soinua…
txorien kantua…
hostoen mugimendu leuna…
Guztiak inguratzen zaitu… guztiek lasaitzen zaituzte…
Errespetua sentitzen duzu ikusten duzun gauza txiki bakoitzarekiko…
izaki bizidun guztiekiko… xehetasun guztiekiko…
Une batez gelditzen zara eta arretaz behatzen duzu… (…)

Agian hosto bat leunki ukitzen duzu… lurra… edo zuhaitz baten enborra…
eta bere energia sentitzen duzu… bere bizitza… bere indar lasaia…
Une horretan, zure barruan lotura sakon bat sortzen da…
naturarekiko maitasuna…
Maitasun lasaia… presarik gabea… baldintzarik gabea…
Zure burua zerbait handiagoaren parte sentitzen duzu…
zerbait bizia… orekatua… ederra…
Egon une batez sentsazio horretan… (…)

Eta pixkanaka, itzultzen hasten zara…
naturarekiko maitasun eta lasaitasun hori zurekin eramanez…
Arnasketara itzultzen zara… orain zauden leku honetara…
Astiro mugitzen dituzu eskuetako hatzak… oinetakoak…
Eta prest zaudenean, poliki irekitzen dituzu begiak…

Partekatzeko:
Nola sentitu naiz naturarekin konektatzean?
Paisaiaren zein zati gustatu zait gehien?

“Kezkakbaztertu”

MÚSICA   AMELIE La Noyee
IRUDIKATZEA

Eseri gaitezen eroso aulkian, bizkarra lasai eta oinak lurrean ondo bermatuta.
Eskuak hanken gainean uzten ditugu eta aurpegiko espresioa leuntzen dugu.
Itxi begiak poliki-poliki.
Arnasa lasai hartzen hasten gara…
Arnasa hartzen dugu 1, 2, 3, 4… eta airea askatzen dugu 1, 2, 3, 4…
Berriro…
arnasa hartzen dugu leunki… eta poliki askatzen dugu…
Beste behin… arnasa sakon hartzen dugu…
eta airea astiro uzten dugu irteten…

Orain bisualizaziorako prestatzen gara.

Irudikatu herri txiki eta lasai batean zabiltzala arratsaldean… (…)
Kaleak isilik daude…
eta argi bero batek dena inguratzen du…
Urrunean plaza txiki bat ikusten duzu, atsegina, erdian iturri batekin.
Poliki-poliki hurbiltzen zara… presarik gabe…
Uraren soinu leuna entzun dezakezu…
etengabeko soinua, lasaitzen duena…
Iturriaren ondoan esertzea erabakitzen duzu…
eta ura nola isurtzen den behatzen duzu…

Begiratzen duzun bitartean, ohartzen zara ur tanta bakoitza leunki jausten dela…
denbora hemen motelagoa balitz bezala…
Une horretan, iturriaren ondoan kutxa bat agertzen da.
Egurrezko kutxa sinple bat da, goiko aldean irekia.

Iturriak nolabait esaten dizu kutxa hori zuretzat dela…
zuri kezkatzen zaituena KUTXA  barruan uzteko…
Orain pentsatu, zu kezkatzen zaituen zerbaitetan… (…)

kezkatzen zaituena  irudikatuHARRI txiki batean bihurtzen dela…
zure kezka hori sinbolizatzen duen HARRI bat da…
Eta lasaitasunez, kutxan uzten duzu…
Ikusten duzu nola erortzen den barrura… eta han geratzen dela… zuretik kanpo…
Ez da desagertzen, baina momentu honetan ez daramazu zurekin…
Iturriaren ondoan eserita geratzen zara…
ura entzuten… arnasa hartzen…
Pixkanaka, zure burua arintzen doala nabaritzen duzu…
zure barruan espazio gehiago balego bezala…
Arnasa hartzen duzu… eta lasaitasuna sentitzen duzu gorputzean…
Egon une batez lasaitasun horretan… (…)

Eta pixkanaka, bisualizaziotik ateratzen hasten zara…
arnasketara itzuliz… orain zauden leku honetara…
Astiro mugitzen dituzu eskuetako hatzak… oinetakoak…
Eta prest zaudenean, poliki irekitzen dituzu begiak…

Partekatzeko:
Nola sentitu naiz?
Nahi badut, kutxan utzi dudan zerbait parteka dezaket.

MUSICA : Brian Crain Dream of Flying
MOTA: IRUDIKATZEA

Eseri gaitezen eroso, bizkarra erlaxatuta eta oinak lurrean ondo bermatuta.
Une bat hartzen dugu hemen eta orain presente egoteko.
Arreta arnasketara eramaten dugu… hasieran aldatu gabe… soilik behatuz.
Sentitzen dugu airea nola sartzen eta ateratzen den sudurretik…
Eta pixkanaka, modu kontzienteagoan arnasten hasten gara…
Sudurretik poliki arnasa hartzen dugu…
une batez mantentzen dugu…
eta ahoz poliki askatzen dugu airea… (…)

Berriro… arnasa hartzen dugu… airea sartzen sentitzen dugu…
une batez mantentzen dugu…
eta poliki askatzen dugu…
Beste behin… arnasa sakon hartzen dugu…
eta arnasa botatzen dugun bakoitzean gorputza pixka bat gehiago erlaxatzen da…

Orain irudikatu bide lasai batetik zoazela oinez…
Naturaz inguratutako leku atsegin eta segurua da… (…)
Lurra sendoa eta leuna da zure oinen azpian…
eta presarik gabe aurrera egiten duzu, lasai…
Airea freskoa da… garbia… atsegina…
eta arnasa erraz hartzen duzu…
Bat-batean, zerua poliki-poliki aldatzen hasten da…
Euri fin bat hasten da jausten… oso leuna… ia nabariezina…
Ez da euri hotza edo deserosoa…
euri epela da… atsegina… inguratzen zaituena…
Tanta txikiak poliki jausten dira zure inguruan…
eta ez zaituzte molestatzen… alderantziz, laguntzen zaituzte…
Tanta bakoitzak lasaitasuna… bakea… oreka… ekartzen du…
Sentitzen duzu euri hori zure burua ukitzen… sorbaldak… bizkarra…

Eta pixkanaka, bere barruan sartzen uzten diozu…
Euria barrutik garbitzen zaitu…
tentsioak… kezkak… zamak askatuz…
Tanta bakoitzarekin arinago… lasaiago… bakean sentitzen zara…
Bidetik oinez jarraitzen duzu…
euri leunak lagunduta… presarik gabe… presiorik gabe…
Gorputz osoa erlaxatzen doa…
naturak zaintzen zaituen bezala…

Lasai… orekan… zeure buruarekin konektatuta sentitzen zara…
Eta egoera horretan, ez duzu ezer gehiago behar…
soilik hemen egon… arnasa hartu… sentitu…
Pixkanaka, euria gutxitzen doa…
eta haize leun bihurtzen da…
Eta zu itzulerako bidea hasten zara…

Poliki-poliki arnasketara itzultzen zara…
aulkiaren eta lurreko kontaktura…
Astiro mugitzen dituzu eskuetako eta oinetako hatzak…
Eta prest zaudenean… begiak poliki irekitzen dituzu…

Partekatzeko:
Nola bizi izan dut ibilaldi hau euri leunaren azpian?
Zer ekarri dit lasaitasun une honek?

Maiatzaren 8an Gurutze Gorriaren Munduko Eguna ospatzen da, Henry Dunant Gurutze Gorriaren sortzailearen jaiotza gogoratuz.
Gurutze Gorriko boluntario eta langileen lan handia aitortu nahi dugu gaur, egunero bizitzak salbatzen dituztelako, behartsuenei laguntzen dietelako eta gure pentsatzeko eta jarduteko modua aldatzen dutelako.
Gurutze Gorria munduko sare humanitario handiena da.
Pertsona asko GKE honetako boluntarioak dira, eta eskuzabaltasunez eta doan ematen dute denbora munduko pertsona behartsuenei eta ahulenei laguntzeko.
Era berean, ohituta gaude Gurutze Gorriko profesionalek nola jokatzen duten ikustera larrialdiak daudenean: istripuak, uholdeak, migratzaileen edo errefuxiatuen etorrera, edo gerrak dauden herrialdeetan…

Gaur eskerrik asko Gurutze Gorriko langile eta boluntarioen konpromiso eta dedikazioagatik.
Bideoa ikusita egiten dugu, eta, ondoren, Gurutze Gorriko boluntarioa den edo lan egiten duen norbait ezagutzen dugun esan dezakegu…

1-3 LH

4-6 LH

Jesusek esan zien bere dizipuluei:
– Aitari eskatuko diot beste defendatzaile bat emateko, Egiaren Izpiritua… Maite nauena Aitak maiteko du eta nik ere maiteko dut «(Jn 14)

Datorren igandeko Ebanjelioan, Jesusek bere Espiritu Santua bidaliko digula agintzen du. Espiritua da bere indarra, bere gogoa, zaintzen, babesten eta laguntzen gaituena…
Horregatik Jesusek bere dizipuluei esaten die ez direla inoiz bakarrik egongo, Espiritu Santua, «Defendatzailea» deitzen diona, gurekin egongo dela betiko.
A ze zortea Espiritu Santua gurekin izatea, horrela Jesus beti gure bihotzetan biziko baita.
Jesusen Izpirituak Berari eta Aitari lotuta mantentzen gaitu.

1-3 LH

4-6 LH

MÚSICA: La lista de Schindler
GIDOIA

Eseri gaitezen eroso aulkian, bizkarra tente baina tentsiorik gabe.
Oinak ondo lurrean bermatzen ditugu, eskuak hanken gainean uzten ditugu eta sorbaldak erlaxatzen ditugu.
Itxi begiak poliki.
Hasi arnasa lasai hartzen…
Arnasa hartu 1, 2, 3, 4… eta askatu 1, 2, 3, 4…
Berriro…
Arnasa hartu 1, 2, 3, 4… eta askatu 1, 2, 3, 4…
Beste behin, arnasa sakon hartu… eta airea pixkanaka askatu…

Orain, pixkanaka, arreta gure gorputzera eramaten dugu.
Irudikatu leku lasai batean zaudela… hondartza bat izan daiteke, baso bat edo lasaitasuna ematen dizun beste edozein toki.
(Isiltasuna)

Sentitu zure oinek lurrarekin duten kontaktua…
Balitz bezala leku horrek leunki eta segurtasunez eusten dizula.
Orain irudikatu zure gainean argi epel bat dagoela… leuna… atsegina…
Argi hori poliki-poliki zure gorputzera jaisten hasten da.
Lehenik burua ukitzen du…
Eta ukitzean, tentsio guztiak askatzen ditu… kezkatzen zaituzten pentsamendu guztiak…
Aurpegitik behera jaisten da… kopeta, begiak eta masailezurra erlaxatuz…
Lepotik eta sorbaldetatik behera doa…
Eta nabaritzen duzu pisu guztia askatzen ari dela…
Argiak besoetatik behera jarraitzen du…
Eskuetaraino… eta hatz bakoitzeraino…
Orain bularrera jaisten da…
Lasaitasunez betez… bakez…
Sabeleraino jaisten da… erlaxatuz…
Eta bizkarretik behera jarraitzen du… zurruntasun oro askatuz…
Hanketara iristen da…
Izterrak, belaunak eta zangoak zeharkatuz…
Oinetaraino iritsi arte…
Sentitu orain gorputz osoa argi horrek inguratuta…
Balitz bezala erabat babestuta zaudela… lasai… bakean…

Egon une batez sentsazio honetan…
(Isiltasuna)

Orain pentsatu zuretzat pertsona garrantzitsu batean…
Norbaite berezi batean…
Irudikatu zu betetzen zaituen argi hori pertsona horrengana ere iristen dela…
Ikusi nola bidaltzen diozun lasaitasuna… bakea… maitasuna…
Behatu bere aurpegia…
Bere adierazpena…
Nola jasotzen duen energia hori…
Egon segundo batzuk irudi horretan…
(Isiltasuna)

Pixkanaka, itzuli arnasketara…
Sentitu berriro zure gorputza aulkian…
Mugitu astiro eskuetako eta oinetako hatzak…
Eta prest zaudenean, ireki begiak poliki.

Partekatzeko:
Nola sentitu naiz?
Nahi izanez gero, uler dezaket norekin partekatu dudan betetzen ninduen argia…

Ama Birjinarengana, Jesusen ama eta gure amarengana, hurbiltzeko modu polit bat abestiekin da.
Gaur, Maria eta Jesus ezagutzen laguntzen diguten abesti horietako bat entzungo dugu bideoan: «María, begira nazazu».
Letrari erreparatzen diogu eta, ondoren, gehien gustatu zaigun esaldiren bat partekatu dezakegu.

1-3 LH

4-6 LH

Hilero, Aita Santuak asmo bat jartzen du mundu osoko kristauek haren alde otoitz egin dezagun.
Maiatza honetan asmoa da: «Guztiontzako elikaduraren alde».

Zoritxarrez, milioika pertsonak gosea pairatzen jarraitzen dute.
Milaka pertsona hiltzen dira gosez egunero…!!
Horregatik, Leon Aita Santuak otoitz egitera gonbidatzen gaitu, inor ez dadin beharrezko elikagaiaz gabetu.
Era berean, solidarioak izateko deia egiten digu, janaria alferrik ez galtzeko, egunero ditugun elikagaiak eskertzeko, ia ezer ez dutenekin partekatzeko…

Bideoa ikusi eta Leon Aita Santuarekin otoitz egiten dugu «guztiontzako elikaduraren alde»…

Oraintxe hasi gara maiatza, loreen hilabetea, Mariaren hilabetea.
Atzo bertan amaren eguna ospatu genuen.
Une batez gure ametan pentsatuko dugu, zenbat maite gaituzten eta zenbat maite ditugun.
Gaur ere eskerrak eman nahi dizkiogu Jainkoari, gure amari ematean egin zigun opariagatik.

Istorio hau irakurtzen dugu orain: «El ángel de los niños» (Francisco Briz Hidalgo):

Kondaira zahar batek dioenez, jaiotzear zegoen haur batek esan zion Jainkoari:
– Bihar Lurrera bidaliko nauzula esaten didate, baina nola biziko naiz naizen bezain txiki eta babesgabe?
Jainkoak erantzun zion:
– Aingeru askoren artean bat aukeratu dut zuretzat, zure zain dagoena, berak zainduko zaitu.
– Baina hemen, zeruan, kantatu eta irribarre egin besterik ez dut egiten, hori nahikoa da zoriontsu izateko.
– Zure aingeruak kantatu egingo dizu, egunero irribarre egingo dizu, eta zuk haren maitasuna sentituko duzu eta zoriontsu izango zara.
– Eta nola ulertuko dut hitz egiten didan jendea, gizonek hitz egiten duten hizkuntza arrotza ezagutzen ez badut? Eta zer egingo dut zurekin hitz egin nahi dudanean?
– Zure aingeruak eskutxoak batuko dizkizu eta nire aurrera itzultzeko bidea erakutsiko dizu, nahiz eta ni beti zure ondoan egongo naizen.
Une hartan, bake handia zen nagusi zeruan, baina lurreko ahotsak entzuten ziren ordurako, eta haur bizkorrak emeki errepikatzen zuen:
– Ene Jainkoa, banoa, esadazu zure izena… nola du izena nire aingeruak?
– Bere izenak ez du axola, zuk «ama» esango diozu…

«Jainkoak, nonahi egon ezinik, amak munduan jarri zituen» (Esaera arabiarra)
Denok batera, astiro, irakurritako poesia honekin amaituko dugu:

NIRE AMARI

Begiak irekitzean
begiratzen dut non dagoen
eta leku berean
ama ikusten dut.