«Anima gaitezen urrats sendoz ibiltzera». Juan Maria.

Horrela hitz egiten zien Juan Mariak Anaiei.
Izan ere, horrelako hitzekin helburu komun baten alde lan egitera bultzatzen zituen: eskolara joateko aukerarik izan ez zuten haurren heziketa.
Juan Mariak elkar animatzera gonbidatzen gaitu.
Horretarako gai bagara, besteekin lotzen gaituzten loturak are sendoagoak izango dira.
Kasualitatez, gaurko maximako protagonistei gu lotzen gaituzten loturen antzeko hariak lotzen dizkiete.
Goza dezazuela bere historiaz!

Bideoa ikusi ondoren partekatzeko:
Nola jokatzen dute istorio honetako protagonistek?
Gauza zehatzik bururatzen al zaizu gure arteko loturak estutzeko?

Azaroa berezia da Menesiar Astea ospatzen dugulako.
Prestatzen joateko, Juan Mariaren bizitzako eszenak dituzten bideo labur batzuk ikusiko ditugu.
Gaur bere haurtzaroarekin hasiko gara San Malo.

Jesusek oso ondo ezagutzen zuen argia garai hartan Judeako bere lurraldean.
Horregatik hitz egiten zuen Jainkoari buruz, biderako argi gisa…
Baita lanpara bat ez piztea ere, ohe azpian jartzeko, baizik eta argimutil altuan, etxeko guztiei argia emateko.
Garai hartako lanparak irudikoaren antzekoak ziren: hari eta oliozko metxa bat zuten, erretzean argia ematen zuena. Oso garrantzitsua zen lanpara prest edukitzea gauez ilunpetan ez geratzeko…

Igande honetako Ebanjelioan, Jesusek jai batera zihoazen gazte batzuk aipatzen ditu. Festa ezkontza bat zen… baina senarrak horietako bat aukeratu zezakeen emaztetzat. Ondo prestatu behar zen festa horretara joateko…
Zer gertatu da?

Jesusek parabola hau esan eutsen ikasleei:
«Zeruetako erreinuagaz, euren kriseiluak eskuetan hartu eta senar ezkonbarriari bidera urten eutsoen hamar neskatilakin lez jazoten da. Neskatiletako bost zentzunbakoak ziran eta bost zentzundunak.
Kriseiluak hartzean, zentzunbakoek ez eben oriorik hartu; zentzundunek, ostera, kriseiluekin batera orioa ere hartu eben ontzietan. (Mt 25, 1)

MODALITATEA: «BALIOA DUTEN KEINUAK»

Gaur, ostegunero bezala, maxima berezi bat egitea dagokigu.
Prest zaude?

«Batasuna da zuen indarra eta poza». Juan María

Hitz horiekin, Juan Mariak elkarrekin lan egitera gonbidatzen gaitu, talde bat bezala.
Horregatik, gaurko maximak talde une bat oparituko digu, batasuna zaintzea zein garrantzitsua den baloratzen lagunduko diguna, egunero klase gisa elkartuta egoteko ahalegina egitea.

(Música de ambientación)

Zutitu eta zirkulu handi batean jarri ginen.
Eskuetatik heldu eta begiak itxi genituen.

Jarraian, arnasaldi pare bat elkarrekin egiten saiatzen gara, isilik, talde gisa lasaitzen saiatuz.

Elkarrekin gaudela konturatzen gara…
Talde batua sentitzen gara, gure arteko ezberdintasunetatik haratago.
Konektatuta gaude, helburu komun bat dugu.
(Musikarekin utziko dugu une bat horrela sentitzeko…)

Orain begiak irekiko ditugu eta, irekitzean, hitzik erabili gabe, gure begiradaz zirkulua zulatuko dugu.
Klase bakar eta errepikaezin horretako kide bakoitzari erreparatzen diogu.
Gure begirada norbaitekin bat badator, keinu bat edo irribarre bat egin dezakegu, «egun on» modu lasaiago eta bereziago batean emanez.

Zirkulua desegin eta berriro eseri gara, egun berri hau elkarrekin bizitzeko prest.

Partekatzeko:
Nola sentitu naiz?
Nolakoa izan da nire lankideekiko konexioa?

«Egunero berritzen duzu zu gainditzeko erabakia». Juan Maria.

Juan Mariak egunero geure burua gainditzeko eta hobeak izateko ahalegina egitera gonbidatzen gaitu: pertsona hobeak, ikasle hobeak, ikaskide hobeak, lagun hobeak, herritar hobeak…

Violettaren «Ser mejor» abestia egunez egun bere burua gainditzeko eta hasten den eguneko aukerak aprobetxatzeko apustu garbia da.
Gozatu egingo dugu, eta arreta handia jarriko diogu letrari.
Ez dugu xehetasunik galtzen!

Ondoren, gehien gustatu zaiguna edo abestiko esaldiren bat dela esan dezakegu.

«A zer poza ongia egiten dugunean!». Juan Maria

Gaurko esaldian, Juan Mariak ongia egiten dugunean gugan sortzen den pozaz hitz egiten digu.
Hori egia bihurtzen den egoera batzuk ikusten ditugu bideoan…

Partekatzeko:
Zer sentitzen dute bideoko protagonistek norbait ongia egiten ikusten dutenean?
Nola sentitzen naiz ni ongia egiten dudanean?

Gaurko maximan, duela urte batzuk Valladoliden Menetar Anaien lagun batzuek Juan Mariari buruz egin zuten abesti bat entzungo dugu.
Honekin eskerrak ematen ditugu Menetar Familian partekatutako bizitza osoagatik.
Eta eskerrak ematen dizkiegu, baita ere, Juan Mariari eta gaur egun haurrak eta gazteak hezteko eta laguntzeko lanean konprometituta jarraitzen duten guztiei.

1-3 LH

Juan Maria haurren laguna zen.
Ikas zezaten lagun batekin elkartu zen
eta elkarrekin sortu zituzten eskola bat eta etxe bat.
Menesiarrak dira, benetan maite gaituztenak.

Eskerrik asko zuri, Juan Maria, Anaiengan pentsatzeagatik,
gurekin jarraitzen dutelako, egunero, gure ondoan,
gu zaintzeko, hazten laguntzeko,
denok elkarrekin gaudenez, familia ere bagarelako.

4-6 LH

Jesusek honan berba egin eutsen ikasleei:
«Zuek, ostera, ez itzi inori «maisu» deitzen, bakarra da-eta zuen maisua, eta zuek guztiok alkarren senide zaree-eta. Eta ez deitu lurrean inori «aita”, bakarra da-eta zuen Aita, zerukoa. Eta ez itzi «gidari» deitzen ere, bakarra da-eta zuen gidaria, Mesias». Mt 23, 11-12

1-3 LH

4-6 LH

HARA
MODALITATEA: «Balioa duten keinuak»

Gaurko maximak aukera emango digu lehen pertsonan esperimentatzeko esker onak nola estutu ditzakeen «lotzen gaituzten loturak».

Gogoan dugu Juan Mariaren esaldi bat, ESKER ONAREN balioaz eta ESKERTZEKO gaitasunaz hitz egiten duena:
«Gogoratu esker onez jaso duzun guztia»

Norbaitek eskerrak ematen dizkigunean, pertsona horrek aintzat hartzen gaitu.
Era berean, eskerrak guk ematen ditugunean, konturatzen gara gehiago baloratzen dugula besteek gure alde egiten dutena.
Bi keinu horiek besteengandik hurbilago egoten laguntzen digute, harreman egiazkoagoak bizitzen.

Ostegunero bezala, maximo berezi bat egitea dagokigu.
Prest zaude?

(Música de ambientación)

Binaka jartzen gara, bata bestearen aurrean.
HARA jarreran eseriko gara (gure arreta bideratzen lagunduko digu):
Bizkarra zuzen, aulkiaren bizkarraldean ondo bermatuta.
Oinak lurrarekin kontaktuan.
Eskuak mahai gainean edo izterren gainean.
Buru zuzena, hari ikusezin batek tira egingo balio bezala.

Garrantzitsua da gorputzaren eremu bakoitzaz jabetzea, behar bezala kokatzeko, gure gorputzak sufritzen duen posizioak saihestuz.

Begiak itxi, airea hartu eta poliki askatzen ditugu.
Behin eta berriz errepikatzen dugu, lasai eta kontzentratuta gaudela nabaritu arte.

«Eskerrik asko…»
Begiak itxita jarraitzen dugu.
Aurrean dugun pertsonarengan pentsatzen dugu: harekin dugun harremanean
Elkarri nola hitz egiten diogun edo nola tratatzen garen pentsatzen dugu, batak bestearekin zer keinu ditugun…
(Etenaldia)

Zergatik sentitzen zara eskertuta berarekin?
Eskerrak emango zenizkioke zerbaitengatik?
(Etenaldia)

Pentsa ezazu zer gastatuko nizukeen gaur pertsona horri eskerrak emateko.
(Etenaldia)

Prest zaudenean, altxa eskua irakasleak erantzuna nork duen eta pentsatzeko denbora gehiago nork behar duen ikus dezan.
(Jarraitu baino lehen, denek eskua jaso arte itxaroten dugu)

Ireki begiak eta partekatu aurrean duzuen pertsonarekin zergatik ematen dizkiozun eskerrak.

Partekatzeko:
Nola sentitu naiz?
Zer gustatu zait gehien?

Gaurko maximorako irudi bakarra daukagu.
Denok isilik begiratuko diogu irudiari, eta xehetasun batzuei erreparatuko diegu…
Ondoren, bakoitzak irudian ikusten duen xehetasun bat partekatuko dugu (ez ezertarako, ikaskideren batek esandako zerbait errepikatzen bada…).

Amaitzeko, honako hauek partekatzen ditugu:
Zer esan nahi digu irudi honek guri egun honetarako?