AUDITORÍA (completar por el educador)

2025-urte honetan, lehen ijitoak Espainiara iritsi zireneko 600 urteak ospatzen ari gara.
Gaur, 600 urte horien esker onez, istorio bat irakurriko dugu: «Ezin da maitatu ezagutzen ez dena».

Hitz horiekin, Manuela gazteak bitxigile eder eta misteriotsu bat jasoko du urtebetetzean, amonaren oparia, galdera zuzena egitean bakarrik irekitzen dena. «Zenbat urte ditut? Zer dago kutxaren barruan? Nor naiz?».

Barruan, Manuelak arropa eta hainbat objektu aurkitzen ditu: gona bat, iltze bat, urrezko eraztun bat, katilu bat eta luma estilografiko bat. Itxuraz loturarik gabeak eta arrotzak diren objektu horiek benetako abentura bat bizitzera eramango dute neskato bitxi eta ausarta: bere historiarena, hain zuzen ere 600 urtez bere ibilbidearen hari koloretsu eta distiratsuak ehuntzen joan diren ijito guztien historia: identitatea, balioak eta kultura, aldi berean, Espainiako historiaren eta kulturaren mosaiko anitza eratzen dutenekin elkartzen direnak. Amonarengandik jasotzen duen bitxigile ederra bere aurretik egon zirenen ondarea da, eta haien bizitzek elikatu zuten Manuelak ezagutu, maitatu eta besarkatuko duen kultura.

Manuelaren kutxa

Txokolatezko kremaz eta marrubiez apaindutako tarta handi bat zen mahaiburu. Manuelak mirespenez begiratzen zion amari erretiluak ogitartekoekin jartzen laguntzen zion bitartean. Hain urduri zegoen, ezin zuen geldirik egon. Egongela ederra zegoen. Koloretako puxikek eta girlanda distiratsuek festa giroa iragartzen zuten. Ez zuen ikusten gelakideak noiz iritsiko zitzaizkion etxera. Behin baino gehiagotan errieta egin zien anaia txikiei, zeinak, egonezinik, atzamarrak mahai azpitik ateratzen baitzituzten gozokiren bat harrapatzen saiatzeko. Bostetan deitu zien, baina seiak ziren, eta inork ez zuen ateko txirrina jo.
— Berandu da — onartu zuen tristuraz —. Eta ez da inor etorri. Nire lankideetako bat ere ez.
Gurasoek kezkaturik begiratzen zioten elkarri. Okerrenaren beldur ziren. Alabaren tristura areagotu egiten zen une batzuetan. Neskatoak begirada galdua zuen, hain arreta handiz prestaturiko gozoki eta aperitiboei begira. Bi ordu geroago, Manuelak amore eman zuen. Burumakur sartu zen bere gelan. Ispilura begiratu eta arretaz erreparatu zion negarrak gorritutako bere begi beltzei. Haren azal beltzaranak distira egiten zuen leihotik sartzen zitzaizkion argi-izpiak islatzean. Sentitzen zuen atsekabeak korapiloa egin zion bularrean. Ohean eseri eta negarrez hasi zen isilik.
— Ijitoa naizelako da, ama — xuxurlatu zuen, ama besarkatuz.
— Manuela, ez da zure errua. Eskolan berria zara. Batzuetan kosta egiten da lagunak egitea.
— Ama, inork ez du ijito batzuen etxera joan nahi. Haur batek esan zidan jolaslekuan.
Amaren eskuak emeki pausatu ziren masailetan. Ispiluan zehar senarraren begirada bilatu zuen, zeinak gelatik kanpo entzuten baitzituen. Berak ulertu zuen garaia iritsi zela. Oraintxe bertan eman behar zioten.
— Ulertzen dut triste egotea, baina ezin duzu amore eman — esan zion —. Gaur gertatu zaizuna, nahiz eta orain sentitzen duzun tristea dela, min ematen dizula, inoiz ahaztuko ez duzun gauza polit bihurtuko da.
— Ez dago ezer politik inork maite ez zaituenik, ama.
— Asko gara maite zaitugunak. Zure familia oso handia da.
— Eta zergatik ez naute nire ikaskideek maite?
— Badakit kosta egingo zaizula hau ulertzea, baina ezin da ezagutzen ez dena maitatu.
— Ba, ezagutzea gustatuko litzaidake. Ijitoa izatea zer den jakin dezatela. Baina nola?
— Horretarako gaude gu, zure familia. Ez zaude bakarrik, Manuela. Lagunduko dizugu. Eta oso opari berezi batekin hasiko gara. Amonak utzi zizun oparia joan aurretik.
— Nire amonak opari bat utzi zidan?
— Eta ez da edozein opari. Bere gelan dago.
Manuela jauzi batez zutitu eta amonaren gelara joan zen korrika. Atea poliki bultzatu zuen. Urduri zegoen bere oparia ikusteko, baina ezin zuen nostalgia saihestu bere oroitzapenekin topo egitean. Bere amona maistra izana zen, eta gela hura irakurtzen zuen, eta han esertzen zen eskolak prestatzera. Haren falta sumatzen nuen. Harritu egin zen gela erdian, mahai gainean, kaxa handi bat zegoela ikusi zuenean. Manuelak ez zekien erantzunak baino askoz gehiago aurkituko zituenik.

Pertsiana erdi jaitsita zegoen. Argi epela bertikalean erortzen zen egurrezko kaxaren gainera, eta itxura magikoa ematen zion. Astiro, beste mundu batean sartuko balitz bezala, harengana hurbildu zen. Atea bere atzean itxi zen. Ez aita, ez ama, ez anaiak, ez ziren berarekin sartu. Bakarrik zegoen kaxaren aurrean. Bitxigile handi bat zen. Eta sarraila bat zeukan. Manuelak arnasari eutsi zion. Eskuak bere gainean jarri eta hotzikara batek zeharkatu zion gorputza. Amona berarekin zegoela iruditu zitzaion. Ia xuxurlatzen entzun nion:
– «Aurrera, aurrera».
Amona Manuela emakume ausarta zen, bera ere ausarta zen bezala. Mukiak hurrupatu eta begiak igurtzi zituen. Ilusioz beterik, bitxigile handi hura irekitzen saiatu zen, baina giltzaz itxita zegoen. Orduan, han, kutxaren ondoan, ikusi egin zuen. Bere izena zuen gutunazal bat zen:
«Manuela».
Egonezinik ireki zuen. Irakurri zuen:
– «Erantzunen kutxa. Galdera batek irekitzen du. Galdera batek ixten du».
Neskatoak ezpainari kosk egin zion. Galdera bat? Eta zein izango litzateke? Pentsatzen egon zen pixka batean. Proba batzuk egin zituen:
– «Zer dago kutxaren barruan ?», «Zenbat urte betetzen ditut ?», «Zergatik ez da inor etorri nire urtebetetzera ?».
Baina sarrailak geldirik jarraitzen zuen. Ingurura begiratu zuen, ea zerbait bururatzen zitzaion. Bere irudi iheskorra ikusi zuen Amonaren ispiluan. Apenas itzal bat, non ezin baitzen jakin nor zen neska argal eta zatartu hura. Hori zen! Makurtu eta xuxurlaka esan zion kaxako sarrailari:
— Nor naiz?
Argi batek dir-dir egin zuen sarrailan, eta bitxi-saltzailea txintxin txiki batez ireki zen. Poliki, estalkia jaso zuen. Aurpegia barruko distiraz argitu zitzaion. Barruan arropa eta objektu batzuk zeuden. Bat hartu zuen ausaz: iltze bat. Utzi eta beste bat hartu zuen: urrezko eraztun bat. Zer esan nahi zuen horrek guztiak? Gutunazalaren orria zabaldu zuen berriro, eta buelta eman zion instrukzioren baten bila. Papera leihoaren kontra jarri zuen, eta han zeuden, argitan ageri ziren letra ikusezinak. Objektu bakoitzak bere jabearekin, pieza bakoitzak amets honetan oroimenak ekarriko dizu eta erantzuna izango duzu…

Atzo urte liturgiko berria estreinatu genuen. Urte berri bat Elizaren ospakizunetan.
Kristau ospakizunen urte berria Gabonen zain…
ABENDU izena du, hau da, pertsona garrantzitsu baten etorrera… Jesusen etorrera Gabonetan.
4 aste falta dira eta oso ondo prestatu nahi dugu egun horretarako!!
Carlo Acutisek animaziozko bideo honetan kontatzen digunari erreparatzen diogu (Carlo oso santu gaztea da, eta asko gustatzen zitzaion bere sare sozialetan Jesusi buruzko albiste onak partekatzea, orain entzungo duguna bezalakoa…)

Juan Mariaren Jaia ospatzen ari gara.
Ikus dezagun bideoan Jesusek kontatu zuen istorio bat, festa handi bat prestatu eta jende asko gonbidatu zuen gizon aberats bati buruzkoa…

1-3 Lehen Hezkuntza

 

4-6 Lehen Hezkuntza

Gaur festa handi batera gonbidatuta gaude.
Ez dezagun eskusoinurik jarri pozik, gogoz, ilusioz ez parte hartzeko.

Gogoan izan Jesusek kontatzen eban parabola eta datorren domekako Ebanjelioan entzungo doguna: (Lucas 14an dago)

Gizon batek festa handi bat prestatu eta jende asko gonbidatu zuen.
Dena prest zegoenean, bere zerbitzaria bidali zuen esatera:
— Zatozte, dena prest dago eta!
Baina, bata bestearen atzetik, aitzakiak jartzen hasi zen:
Batek esan zuen:
— Ezin naiz joan, zelai bat erosi berri dut.
Beste batek esan zuen:
— Nik idi batzuk erosi nituen eta probatu egin behar ditut.
Eta beste batek esan zuen:
— Oraintxe ezkondu naiz, ezin naiz joan.
Zerbitzaria itzuli eta jabeari kontatu zion.
Orduan nagusia apur bat haserretu eta esan zuen:
— Zoaz azkar kaleetatik eta ekarri pobreak, gaixoak eta etxerik ez dutenak.
Zerbitzaria itzuli eta esan zuen:
— Egin dut, baina oraindik badago lekua.
Nagusiak erantzun zuen:
— Ba joan zaitez bideetatik eta konbentzitu guztiak etor daitezen. Nire etxea beteta egongo da!
Eta Jesusek esan zuen:
— Lehenengo gonbidatuetako batek ere ez du nire oturuntzaz gozatuko.

Jarrera eroso baten bila hasiko gara.
Itxi begiak lasaiago egoteko.
Jarri eskuak belaunetan edo bihotzean.

https://www.youtube.com/watch?v=YRGyaLclofw

Elkarrekin hartuko dugu arnasa…
Arnastu sudurretik, leun eta sakon…
Sentitu nola betetzen dituen aireak zure birikak…
Poliki botatzen du ahotik, eta edozein tentsio irteten uzten du.

Egizu berriro: bakea arnastu… kezkak azaleratu.

Sentitu nola zure gorputza lasaitzen den, nola zure burua baretzen den, nola zure bihotza irekitzen den.

Orain imajinatu lorategi eder batean zabiltzala, Jainkoaren lorategian.
Kolore askotako lorez, itzala ematen duten zuhaitzez eta zeru urdinez betetako lorategia da.
Entzun txoritxoak kantatzen, sentitu haize leuna zure aurpegian, eta besarkatzen zaituen eguzkiaren beroa.

Badakizu lorategi hau berezia dela: Jainkoaren lorategia da, eta denok gara haren seme-alabak eta anai-arrebak.
Bat-batean, Jesus ikusten duzu zuregana bidean.
Oso irribarre gozoa du eta esaten dizu:
«Eskerrik asko hemen egoteagatik. Zu inportantea eta maitatua zara «.

Jesusek berarekin esertzera gonbidatzen zaitu. Samurtasunez begiratzen dizu eta eskua zure sorbaldan jartzen du.
Bere maitasunak barrutik betetzen zaituela sentitzen duzu, indarra eta poza ematen dizun argi bero bat bezala.

Arnasa lasai hartzen jarraitzen duzun bitartean, imajina ezazu Jesusek zugan jarri zuen argi hori
indartsuago distiratzen hasten da.
Argi hori Menesiako izpiritua da, Juan Mariaren izpiritua.
Familia, zerbitzu eta maitasun izpiritua da.

Pentsatu zure ikastetxean laguntzen dizuten pertsonengan:
zure lagunak, zure irakasleak, zure familiak.
Denak dira Menesiako familia handi honen parte.

Imajinatu zure argia haienarekin batzen dela eta guztien artean argi-zirkulu handi bat osatzen dutela,
bihotzez besarkatzen den familia bat bezala.
Batasun hori sentitzen du, alaitasun hori, bake hori.
Jaungoikoak batzen gaitu eta anai-arrebak bezala bizitzera gonbidatzen gaitu.

Argi hori mundura eramatera gonbidatuta gaude…
Orain, gorde argi hori zure bihotzean.
Sentitzen du han geratzen dela, leun eta distiratsu.

Bistaratzea amaitzen dugunean, argi hori erabili ahal izango duzu ongia egiteko.
zaintzeko, laguntzeko, irribarre egiteko.

Jesusek esaten dizu: «Eraman nire argia eta nire bakea zoazen lekutik.»

Hartu arnasa berriro… Arnastu maitasuna… Eskerrona ematen du…

Poliki-poliki zure eskuak eta oinak mugitzen ditu…
Prest zaudenean, ireki begiak eta egin irribarre.

Gogoratu:
Menesitar familiako kidea zara, Jesusen bake eta maitasunarekin dir-dir egiten duen argia.

Partekatzeko:
Nola sentitu naiz?
Nora eraman nahi dut Jesusen argia?

Juan Mariaren Asteko asteazken honetan, gerrak jarraitzen duen eta haur eta heldu errugabeak hiltzen diren munduko lekuak ere gogoratuko ditugu…

Ereserkia Juan Mariari entzungo diogu eta haren aztarnak jarraitzeko eta «BAKE izarren ereile» izateko konpromisoa hartzen dugu.

Aurtengo kartelari erreparatuko diogu.
Ezkerrean Jesus ikusten dugu, irribarre handi batekin, eta eskua Juan Mariari lotuta…
Gaur eskerrik asko Juan Mariaren bizitzagatik, Jesus batzen gaituelako.
Bere bizitzako lehen urteak gogoratuko ditugu.
Ziur aski bideoak kontatzen dizkigun gauza asko ezagutuko dituzu, baina, horiek gogoratzean, gure bihotza Juan Mariarenera gehiago hurbiltzen da.

Azkenean, Juan Mariari otoitz egin genion:

Lagun maitea, Juan Maria,
Jainkoa eta haurrak asko maite izan zenituenak,
erakuts iezaguzu bozkarioz, fedez eta esperantzaz bizitzen.

Lagun gaitzazu Jesusen lagun onak izaten,
maitasunez lan egitera, besteak zaintzera
eta garena eta daukaguna partekatzeko.

Egin ezazu gure eskolan eta gure familian
bakea, ontasuna eta alaitasuna nagusi.

Zure adibideari jarraitu nahi diogu.
menestarrak izatea bihotzez,
eta mundu justuagoa eta anaiartekoagoa eraiki. Amen.

Juan Mariaren Astea hasiko dugu.
Guztiok espero dugun unea da, Menesiar Anaien Fundatzailea gogoratzeko eta gure Zentroko jaia alaitasunez eta elkarrekin gozatzeko prest ospatzeko…

Juan Maria de la Mennaisen bizitza gogoratuko dugu bideo honekin.
Gero esan dezakegu zer gustatu zaigun gehien.

– Jesus, gomutau zaitez nitaz, zeure erreinura heltzean.
Jesusek erantzun eutsan:
– Benetan dinotsut: gaur Nigaz izango zara paradisuan».           (Lk 23)

Igande honetan ospatuko da Jesusen jaia, Unibertsoko Erregea…
Liturgia-urteko azken igandea da.
Datorren domekan Jesusen etorrera prestatzen egongo gara, Abendu garaia.

Jai honetan denok esaten diogu Jesusi: «Gogoratu nitaz»
Eta Jesusi eskatzen diogu gogoan izan ditzala laneko arazoak dituzten pertsonak, familian elkarrekin bizitzekoak, eskolan zoriontsu ez direnak edo lagunik ez dutenak…
Gogoan izan, Jesus.

Abesti hau entzun genuen: «Jesús, acuérdate de mí»

MUSIKA: Mattina bat
https://www.youtube.com/watch?v=PIcQ6OZsafs

Eseri eroso eta jarri eskuak bihotzean.
Itxi begiak eta jarri zure arnasan.
Arnastu poliki sudurretik…
Sentitu aireak lasaitasunez betetzen zaituela.
Bota ahotik eta utzi edozein kezka ateratzen.

Berriro:
Arnastu bakea…
Bota tentsioa.

Sentitu bihotza lasaitasunez betetzen zaizula.
Imajinatu zelai handi eta eder batean zaudela.
Zerua urdina da eta eguzkiak aurpegia berotzen dizu.
Zure inguruan munduko leku askotako haurrak agertzen dira: adin, kolore eta kultura desberdinetakoak.

Denek barre egiten dute, jolasten dira, ikasten dute eta elkar besarkatzen dute.
Jesus haien artean dabil, maitasunez beteriko irribarrearekin.
Begiratu eta esaten dizu:
«Haur bakoitza baliotsua da.
Denek dute bakean bizitzeko eskubidea,
ikastea, maitatuak izatea eta amets egitea».

Sentitu hitz horiek zure baitan.
Zure bihotzetik argi leun bat ateratzen da, maitasuna, justizia eta bakea irudikatzen dituen argi bat.

Argi horrek bidaiatzen du eta munduko ume guztien bihotzak ukitzen ditu.
Orain denek bat egiten dute Jainkoarengandik datorren argi horrekin.

Bildu eskuak eta errepikatu isilean edo ahapeka:

Jesus maitea,
Eskerrik asko erakusteagatik.
haur guztiak berdinak garela duintasunean eta eskubideetan.

Lagun gaitzazu besteen eskubideak zaintzen, errespetatzen eta defendatzen.
Ez dadila inoiz maitasuna, janaria, hezkuntza eta bakea falta.
Egin gure bihotza zuzena eta onbera izan dadin,
eta beti zure argia partekatzen jakitea
gehien behar dutenekin.

Astiro joaten zara begiak zabalduz eta pixka bat mugituz, oso poliki…

Partekatzeko:
Nola sentitu naiz?
Zer gustatu zait gehien?

Bihar, azaroak 20, Haurren Munduko Eguna edo Haurren Eskubideen Munduko Eguna ospatuko da.
Ospakizun honek denoi gogorarazten digu, hezitzaileei, ikasleei, familiei… munduko haur guztiek dutela zoriontsu eta seguru bizitzeko eskubidea, babestuta egoteko eskubidea, osasuna zaintzeko eskubidea, hezkuntza ona izateko eskubidea… non jaio diren edo non bizi diren kontuan hartu gabe.
Munduko haurrek zer esan behar duten entzuteko unea iritsi da…

Bideoa ikusten dugu eta, ondoren, nahi duenak partekatu dezake zer gustatuko litzaiokeen mundu hau, gure hiria, gure ikastetxea… pixka bat hobea izateko.