#Adosteko prest

«Ez izan beldurrik» (Lc 12,7)

 ESKERRIK ASKO
Eskerrik asko, Jauna,
zure gertutasunaren hazia
nigan jartzeagatik.
Eskerrik asko ni zaintzeagatik.
Eskerrik asko nire bizitzan laguntzeagatik.

HEMEN NAGO
Bizi nahi dut, Jauna,
nire ondoan zaudela jakinda.
Esaten didazu: «Ez izan beldurrik, zugandik gertu nago»
Horregatik espero dut nirekin etortzea.

LAGUNTZEKO PREST NAUKAZU
Jauna, prest naukazu besteei laguntzeko,
zuk niri laguntzen didazun bezalaxe.
Jauna, prest naukazu pertsona bakoitza zaintzeko
zuretzat bereziak eta bakarrak direlako.

Kastoreen txangoa
Basa-sagarrondoa udaberriko kolorez janzten zen: oso berdea eta petaloen zuria. Lurrean, zuhaitz zaharraren oinetan, petalozko alfonbra sortzen zen, urtero desberdina, baina beti ikusgarria.
Animalia asko etortzen ziren ikustera, kastore mendizaleen patruila bezala, inoiz galtzen ez zuena. Hamabost ziren guztira. Denak oso pozik zihoazen txangoan. Bidetik abesten zuten eta beren gordelekuetatik ekarritako gozokiak jaten zituzten. Baina lasaiegi zihoazen.
Mina izeneko kastoreak bere gozoki zorroa amaitu zuenean, axolagabeki bota eta errekastoaren ertzera joan zen. Korrontea indarrez pasa eta poltsa arrastaka eraman zuen.
Geroago, Lapicero izenekko kastoreak kometa bat egin zuen plastiko batekin eta makila batzuekin, eta hegan jarri zuen. Luzaro egon zen hura ikusten, baina gero adarretan harrapatuta geratu zitzaion. Bere lagunek paseoan jarraitzen zutenez, Lapicero ez zen hura berreskuratzera gelditu.
Beste kastore batzuek, otorduetako soberakinak sastraka batzuetan bota zituzten.
Atseden hartzeko gelditu zirenean, Cartabon izeneko kastoreak, taldeko buruak, etxolak egitea proposatu zuen, eta inori baimenik eskatu gabe, Lechuza maistraren zuhaitza marraskatzen hasi ziren.
Maistra zer gertatzen zen ikustera irten zen.
– Geldi! Hau nire etxea da, ezin da moztu!
Eta gero izuturik ikusi zuen nola utzi zuten basoa kastore txangozaleek.
– Zer egiten du poltsa horrek ibaian flotatzen?
– Eta kometa? Hor geratuko da?
– Zer diozu zaborrei buruz?
Hamabost kastoreek barkamena eskatu zioten maistrari eta dena jasotzen hasi ziren.
Esan zien:
– Asko gustatzen zaigu sagarrondoaikustera zuek etortzea, baina basoa errespetatu behar duzue, hemen bizi garen landareak eta animaliak zainduz. Garrantzitsua da garbi edukitzea, osasuntsua eta polita izaten jarrai dezan. Horrela datorren urtean berriz goza dezakezue!
Mendizaleek agur esan zuten ikasgaia ikasi zutela ziurtatuz.

Partekatzen dugu:
Zerekin geratzen zara ipuin honetatik?
Gaur egun etxean, eskolan, auzoan egiteko zerbait…

Ukrainan hilabete asko irauten duen gerra bat ikusten ari gara.
Milioika pertsonek alde egin behar izan dute beren herrialdetik bakean bizi ahal izateko.
Milaka hildako gerra honetan eta munduan dauden beste askotan.
Guk bakea nahi dugu.

Proposamena bideoa ikusi ondoren: zure eskuan edo zure ondoko klasekidearen eskuan marraztu bihotz bat.

MOTA:               IRUDIKAPENA

Oinarrizko jarrera hartzen dugu, eta pixkanaka pixkanaka gure arnasketaz ohartzen gara
Airea sudurretik sartzen eta irteten ikusten dugu.
Eta arnasketa sakonagoa egiteko prest gaude.

Sudurretik airea hartu, atxiki eta ahotik botako dugu emeki-emeki. (…)
Imajinatu leku zoragarri batean zaudela. Baso bat izan daiteke, hondartza lasai bat, zure gela (…)
Han zaude eserita, lasai, erlaxatuta, tokiaz gozatzen.
Bat-batean, argi tanta batzuk zure gainetik erortzen ikusten dituzu. (…)
Euri fina bezala, argi tantak erortzen ari dira zure gainetik. (…)
Argi-tanta bakoitzak bake, lasaitasun, maitasun pixka bat ekartzen dizkizu

Apurka-apurka argi horietaz betetzen ari zara. (…)
Maitasunez betetzen ari zara.
Argitxo horiek zure gainean mantu argitsu bat sortzen dute, zure gorputza biltzen duena.
Argi leun bat da, inguratzen zaituena, janzten zaituena, babesten zaituena. (…)

Maitatua sentitzen duzu,  Onartzen zaituela sentitzen duzu,(…)

Argi hori zure gorputzetik sartzen da bazter guztiak maitasunez, bakez, lasaitasunez betetzen
Erabat maitatua sentitzen zara, onartua,
Eta besteak maitatzeko gogoak sentitzen dituzu. (…)
Sentipen hauekin aterako zara irudikapenetik.

Pentsatu eta partekatzen dugu:
zer egin dut?
Nola sentitu naiz?
Zer aurkitu dut?

Maiatzaren erdian gaude, eta Maria gogoratzen eta otoitz egiten jarraitzen dugu, gu babesten jarraitzeko, laguneta pertsona onak, lagun onak, seme-alaba onak, lagun onak eta onak izaten erakusteko.

Abestia entzun ondoren elkarrekin otoitz egin genuen:
Agur Maria graziaz betea
Jauna dago Zurekin
bedeinkatua zera Zu
andre guztien artean
eta bedeinkatua da
zure sabeleko frutu Jesus.

Santa Maria Jaungolkoaren Ama
erregutu ezazu gu pekatarioengatik
orain eta gure eriotzako orduan
eriotzako orduan. Amén.

LH 1-3

https://www.youtube.com/watch?v=Q_Jvj8NSE1s

LH 4-6

1

#LaMennaisAdostekoPrest

«Lagunak deitzen dizuet» (Jn. 15, 15)

ESKERRIK ASKO
Eskerrik asko, Jauna,
Zure maitasunaren hazia
nigan jartzeagatik.
Eskerrik asko nire familia eta lagunekin
lotzen nauten maiatsun-loturengatik.

HEMEN NAGO
Gero eta adiskideagoak izan gaitezen.
Nire inguruan jartzen dituzun pertsonek
zain nazatela,
haien bidez zure maitasuna daukat.

LAGUNTZEKO PREST NAUKAZU
Prest naukazu nire ingurukoak
maitasunez zaintzeko.
Prest naukazu nire ondoan jartzen dituzunei
zure adiskidetasuna helarazteko.

BI PITXERRAK

Basamortuan kokatutako herrixka txiki batean gizon bat bizi zen, goizero handik kilometro gutxira zegoen iturburu batetik ura ekartzen zuena. Bi pitxer handi jartzen zituen egurrezko barra lodi baten bi alboetan, zeinak, aldi berean, sorbaldetan bermatzen baitzituen. Eta horrela, alaitasuna gorputzean eta irribarrea ariman, beti berdina zen bidea hasten zen.
Ordubete inguru behar zuen iturburura iristeko. Behin han, atseden hartzera esertzen zen pixka batean, eta gero bi pitxerrak betetzen zituen itzulerari ekiteko.

Antzekoak ziren arren, alde handia zegoen bi ontzien artean. Oso ondo egiten zen, ur guztia bere horretan mantentzen baitzen ibilbidean zehar. Bestea, ordea, alde batean zauri txiki bat zuelako, ura galtzen ari zen itzuleran, hainbeste non, herrixkara itzultzean, edukiaren erdia galdu baitzuen.

Azken hori, egunak aurrera joan ahala, gero eta tristeago sentitzen zen, bazekielako ez zuela bere lana betetzen. Hala ere, ez zuen ulertzen zergatik jabeak ez zuen konpontzen edo, zuzenean, beste batekin ordezkatzen. Pentsatzen nuen: «Agian zain egongo naiz noiz erabat hautsiko nauen, berriago batengatik aldatzeko».

Eta horrela igarotzen ziren egunak, asteak, eta hilabeteak, eta egunez egun txarroa ez zen hain baliagarria sentitzen…
Iritsi zen eguna, non ezin izan baitzuen gehiago jasan, eta urketariak, urez betetzeko, bere esku artean besarkatzen zuela aprobetxatuz, harengana zuzendu zen:
– Errudun sentitzen naiz denbora eta ahalegina galarazteagatik. Utz nazazu eta alda nazazu beste berriago batengatik, ikusten duzunez, ez naiz gai behar bezala zerbitzatzeko.
– Zer? -erantzun zuen urketariak harrituta-. Zergatik diozu ez didazula balio?
– Agian ez zara konturatu hautsita nagoela eta uraren erdia galtzen ari naiz itzulerako bidean.

Urketariak, hunkiturik, irribarre txiki bat egin, bularraren ondoan besarkatu eta ahapeka esan zion:
– Ez zara ez hobea ez txarragoa, besterik gabe desberdina zara eta horregatik behar zaitut.

Pitxerrak ez zuen ezer ulertzen.
– Begira, gauza bat egingo dugu -erantzun zion urketariak-. Gaur, itzulerako bidean, ondo begiratzea nahi dut, bidearen zein aldetan hazten diren loreak.

PENTSATU ETA PARTEKATU
Zergatik balioesten zuen urketariak pitxer hautsia?
Saskiak gehiago erreparatzen zien bere ezaugarriei edo akatsei?
Eta zu? Gehiago erreparatzen diezu zure ezaugarriei edo akatsei?

Ezagutzen ez dugun mendi batetik ibilbide bat egitera goazenean, joateko bidea ondo seinalatuta egotea nahi dugu.
Arazo edo galdera zail baten aurrean zalantza dugunean, norbaitek egia esatea nahi dugu, konpondu ahal izateko.
Lagun edo senide bat oso gaixo dagoenean, sendatzea eta bizitza osasuntsua izatea nahi dugu.
Ba Jesusek bere apostoluei esan zien, eta gaur guri ere bai, Hura dela bidea, egia eta bizitza.

Bideoa ikusi ondoren, OTOITZ hau egingo dugu:
Jesusek esaten digu:
“Ni naiz bidea, egia eta bizitza.”
Ez da erraza Jesusen atzetik joatea,
Baina bai dela biderik seguruena
Aitarengana iristeko.

Horregatik eskatzen dizugu Jesus:
erakuts iezaguzu egun honetan zu bezala izaten. AMEN

LH 1-3

LH 4-6

MOTA Masajea

MUSIKA Brian Crain Dream of Flying

NOLA EGIN

Pasa den ostegunean ile-masajea egin genuen. Gaur ere masaje hau egingo dugu rolak trukatuz.

Ikasleak bikoteka jarriko dira, bata eserita, bestea bikotekidearen atzean.
Masajea jaso behar duenak “oinarrizko jarrera”  hartuko du masajea erlaxaturik hartzeko.
Arnasa emeki hartu, airea sabeleraino irits dadin.
Inspiratu, 1, 2, 3, 4, poliki 1, 2, 3, 4.
Hartu airea berriro 1, 2, 3, 4an, eta askatu 1, 2, 3, 4.

Masajea jasotzen duenak, arnasa lasai hartzen duela, ez du ezertan ere pentsatu behar.

Masajea eman behar duenak honela egingo du:

• Hatz guztiekin ukituko du lagunaren burua “teklak” joko balitu bezala.
• Emeki egingo du, zirkulu simetrikoak eginez buruaren erditik aurrerantz, gero alboetatik itzultzeko.
• Masajea, hatz mamiekin egingo dugu buruko larruazala ferekatuz, gero hatz lodiekin garondoan.

Hasi aurretik, une batez pentsatuko dugu zer egingo dugun, zein pertsona zainduko dugun eta pertsona horrek zer behar duen. Gure helburua lagun hori ondo sentiaraztea da, erlaxatua, baliotsua. Hatzen bidez indar berria emango diogu egun osorako, bakea eta maitasuna helaraziz. Prest?
Prest gaudenean, egingo dugunaren balioaz kontziente garenean, aurrera.

PENTSATZEKO.
Nola sentitu zara masajea egitean?
Eta jaso baduzu, nola sentitu zara?