Hilero, Aita Santuak asmo bat jartzen du mundu osoko kristauek haren alde otoitz egin dezagun.
Maiatza honetan asmoa da: «Guztiontzako elikaduraren alde».

Zoritxarrez, milioika pertsonak gosea pairatzen jarraitzen dute.
Milaka pertsona hiltzen dira gosez egunero…!!
Horregatik, Leon Aita Santuak otoitz egitera gonbidatzen gaitu, inor ez dadin beharrezko elikagaiaz gabetu.
Era berean, solidarioak izateko deia egiten digu, janaria alferrik ez galtzeko, egunero ditugun elikagaiak eskertzeko, ia ezer ez dutenekin partekatzeko…

Bideoa ikusi eta Leon Aita Santuarekin otoitz egiten dugu «guztiontzako elikaduraren alde»…

 

 

Oraintxe hasi gara maiatza, loreen hilabetea, Mariaren hilabetea.
Atzo bertan amaren eguna ospatu genuen.
Une batez gure ametan pentsatuko dugu, zenbat maite gaituzten eta zenbat maite ditugun.
Gaur ere eskerrak eman nahi dizkiogu Jainkoari, gure amari ematean egin zigun opariagatik.

Istorio hau irakurtzen dugu orain: «El ángel de los niños» (Francisco Briz Hidalgo):

Kondaira zahar batek dioenez, jaiotzear zegoen haur batek esan zion Jainkoari:
– Bihar Lurrera bidaliko nauzula esaten didate, baina nola biziko naiz naizen bezain txiki eta babesgabe?
Jainkoak erantzun zion:
– Aingeru askoren artean bat aukeratu dut zuretzat, zure zain dagoena, berak zainduko zaitu.
– Baina hemen, zeruan, kantatu eta irribarre egin besterik ez dut egiten, hori nahikoa da zoriontsu izateko.
– Zure aingeruak kantatu egingo dizu, egunero irribarre egingo dizu, eta zuk haren maitasuna sentituko duzu eta zoriontsu izango zara.
– Eta nola ulertuko dut hitz egiten didan jendea, gizonek hitz egiten duten hizkuntza arrotza ezagutzen ez badut? Eta zer egingo dut zurekin hitz egin nahi dudanean?
– Zure aingeruak eskutxoak batuko dizkizu eta nire aurrera itzultzeko bidea erakutsiko dizu, nahiz eta ni beti zure ondoan egongo naizen.
Une hartan, bake handia zen nagusi zeruan, baina lurreko ahotsak entzuten ziren ordurako, eta haur bizkorrak emeki errepikatzen zuen:
– Ene Jainkoa, banoa, esadazu zure izena… nola du izena nire aingeruak?
– Bere izenak ez du axola, zuk «ama» esango diozu…

«Jainkoak, nonahi egon ezinik, amak munduan jarri zituen» (Esaera arabiarra)
Denok batera, astiro, irakurritako poesia honekin amaituko dugu:

NIRE AMARI

Goizero
loa esnatzean
zerutik aingeru bat
muxu ematera etortzen zait.

Begiak irekitzean
begiratzen dut non dagoen
eta leku berean
ama ikusten dut.

Lasai eseri ginen, bizkarra zuzen.
Eskuak hanketan edo mahaian jarriko ditugu.
Begiak ixten ditugu nahi badugu… eta isilik geratzen gara.

Poliki hartu genuen arnasa, sudurretik airea hartuz…
eta poliki-poliki askatu genuen…

Behin baino gehiagotan errepikatzen dugu…

Airea hartzen dugun bitartean, barruan esaten dugu: «Lasai nago».
Airea kanporatzen dugun bitartean, esaten dugu: «Bakean nago».

Isiltasunak eta arnasketa lasaiak lasai egoten laguntzen digute,
hobeto entzutera, bakea sentitzera.

Jesusek askotan isiltasun uneak bilatzen zituen bere Aita Jainkoarekin topo egiteko.
Eguna hastean, goizaldean, edo gaueko lasaitasunean egitea gustatzen zitzaion:

Guk gure barrura isilik begiratzeko uneak ditugunean
gure bihotza bakez betetzen da.

Orain «isiltasuna entzungo dugu».
(Etenaldia)

Zaratarik ez egiten saiatzen gara, eta kanpoko soinuren bat entzuten badugu, ez diogu jaramonik egiten, pasatzen uzten diogu, eta lasai jarraitzen dugu…
(Etenaldia)

Jesusek isiltasunean bakea aurkitzen zuenez, guk ere «isiltasuna entzungo dugu», bakez, ezertaz arduratu gabe…

Isilik egongo gara pixka batean, gure arnasketa lasaiaz lagunduz,…
Barrutik lasai egoten saiatzen gara, eta ez diogu jaramonik egiten korridorean, kalean… zarataren bat badago.

Eta honela diogu gure baitan:
«Eskerrik asko, Aita Bueno,
bake eta lasaitasun tarte honengatik… »

Orain, arnasa kontzienteki eta sakonxeago hartzen dugu, eta, pixkanaka, begiak irekitzen ditugu, pixka bat mugitzen hasten gara…

Partekatzeko:
Nola sentitu naiz?
Partekatu nahi al dut pixka batean isilik eta bakean egotea gustatzen zaidan eguneko tokiren bat?

 

Urtero, apirilaren 29an, Dantzaren Nazioarteko Eguna ospatzen da.
Dantza kultura eta jatorri desberdinetako pertsonak batzen dituen adierazpen artistiko unibertsal gisa sustatzeko eguna da.
Jean-Georges Noverre dantzari eta koreografo frantziarra, ballet modernoaren sortzailetzat jotzen dena, jaiotzaren oroimenez ospatzen da egun hau.

Adierazpen artistikoaz gain, dantza otoitz egiteko, Jainkoari eskerrak emateko eta goraipatzeko modu bat ere izan daiteke.
Gorputzaren mugimenduaren, musikaren eta batzuetan instrumentuen bitartez, Jainkoa gurtzen eta eskertzen ahal dugu gure pertsona osoarekin…

Bideoa ikusi eta dantzarekin bat egiten dugu, bizitza, dugun gauza on guztia eskertuz
Jaungoikoagandik jasotzen dogun maitasuna ere eskertzen dogu, gure ondoan dagozan pertsonen bitartez…

1-3 LH:

4-6 LH:

 

 

Besteei adi egoteak zer gertatzen zaien konturatzea esan nahi du, laguntzeko.
Hazi egiten gara eta pertsona hobeak egiten gara, guri gertatzen zaigunaz kezkatzeaz gain, besteek behar duten laguntzari erreparatzen diogunean, eta laguntza hori ematen saiatzen garenean, eskatu arte itxaron gabe.
Bideoa ikusten dugu eta komentatzen dugu nola errealitate bihur dezakegun istorio hau gaur gure eskolan…

Atsegina izateak ere bizia ematen du.
Hitz on batek eguna alaitu diezaioke norbaiti, eta pozez bete hitz hori esaten duenari ere.
Besteekin atsegina izateak zoriontsu egiten ditu eta gu zoriontsuago sentiarazten gaitu, bizitza atseginagoa eta harmoniatsuagoa da.
Gaur, besteekin atseginak izatea eta hitz atseginak eskaintzea proposatuko dugu.

Bideoa ikusi eta, ondoren, OTOITZ hau egingo dugu elkarrekin:

Egun on, Jesus.
Gaur laguntza eskatzen dizugu
bihotz ona eta adeitsua izatera.

Erakuts iezaguzu norbait noiz dagoen triste, bakarrik edo laguntza behar duenean.
Eman eskuak laguntzeko prest, hitz atseginak animatzeko.

Gaur eskatzen dizugu, Jesus
bihotz eskuzabala besteekin partekatzeko,
bihotz eskuzabala ongia egiteko.

Zaindu ditzagun gaur keinu txikiak,
eta gure jarduteko moduarekin
poza eta maitasuna eraman diezaiekegu ingurukoei. Amen.

Jesusek esan zien bere dizipuluei:
– Atetik ardien sarbidean sartzen ez dena, beste alde batetik salto egiten duena lapurra eta bidelapurra da, baina atetik sartzen dena ardien artzaina. Honek zaindaria irekitzen dio, eta ardiek bere ahotsa entzuten dute; eta berak ardi bakoitzari bere izenez deitzen dio eta kanpora ateratzen ditu. Bere guztiak atera dituenean, haien aurretik ibiltzen da, eta ardiak atzetik ditu, haren ahotsa ezagutzen dutelako. (Joan 10)

Igande honetako ebanjelioaren zatitxo bat irakurri berri dugu…
Ikusi al duzue inoiz artzainik bere ardiekin?
Hitz egiterik izan al duzue familiarekin zoazten herriren batean ardiak zaintzen dituen artzainik?
Artzainaren eta bere ardien artean interesgarria iruditzen zaigun zerbait aipa dezakegu (ikusi dugun edo norbaitek kontatu digun…)

Jesusek parabola hau kontatzen du pertsona bakoitza ezagutzen eta zaintzen duen Aita Ona nolakoa den azaltzeko.
Artzain Onaren parabola kontatu zietenean, bere dizipuluak ere konturatu ziren Jesusek bere buruaz hitz egiten zuela. Jesus artzain on bat bezalakoa da… bakoitzak ezagutzen gaitu eta badaki zer gustatzen zaigun, zerk kezkatzen gaituen, zerk pozten gaituen eta zerk triste jartzen gaituen…

Orain bideoa ikusten dugu eta pozten gara Jesus bide onetatik eramaten gaituen eta galtzen bagara bilatuko gaituen Artzain on bat bezala edukitzeaz… 

1-3 LH:

 

4-6 LH:

 

MÚSICA (Ed Sheeran – Soft Piano)
https://www.youtube.com/watch?v=bXABghLhGGQ

Lasai eseri ginen, bizkarra zuzen.
Eskuak hanketan edo mahaian jarriko ditugu.
Begiak ixten ditugu nahi badugu… eta isilik geratzen gara.

Poliki hartu genuen arnasa, sudurretik airea hartuz…
eta poliki-poliki askatu genuen…

Behin baino gehiagotan errepikatzen dugu…

Arnasa hartzen dugun bitartean, gure baitan esaten dugu: «Lurra opari bat da».
Airea botatzen dugun bitartean, esaten dugu guretzat: «Gure etxea zainduko dut».

Gure Etxe Komuna opari zoragarria da: natura bere paisaiekin,
zuhaitzak, loreak, ura, animaliak…
eta, batez ere, pertsona bakoitza…

Jesus oso harremanetan bizi zen naturarekin
eta hartaz hitz egiten zuen bere aberastasuna baloratzen irakasteko:
«Begira zeruko txoriak, begira soroko liliak,
begira mahastiak, olibondoak, miesak…
begiratu balio mugagabea duen pertsona bakoitzari… »

Existitzen den guztia Jainkoaren opari bat da…
eta gu gure Etxe Komuna den opari horren parte gara.

Orain, isilean, gure arnasketa lasaiaren lasaitasunarekin, asko gustatzen zaigun naturako leku bat irudikatzen dugu: ezagutzen dugun itsasoko txoko polit bat, paseatu dugun mendi bat, lagunekin jolastea gustatzen zaigun parke lasai bat…

(Etenaldia)

Leku horretako lasaitasuna sentitzen dugu, bere edertasunaz gozatzen dugu une batzuetan…

Jesusek maitasunez zaintzen zuen dena eta gauza bera egiten irakatsi zigun.
Gaur gutako bakoitza gure Etxe Komuna zaintzera deituak gaude keinu txikiekin.

Arnasa modu kontziente eta lasaian hartzen dugu eta, pixkanaka, begiak irekitzen ditugu, pixka bat mugitzen hasten gara…

Partekatzeko:
Naturako zein leku gustatzen zait? Nire tokirik gogokoena da?
Zer egiten ari gara, eskola gisa, gure Etxe Komuna zaintzeko?

Urtero, apirilaren 22an, Ama Lurraren Munduko Eguna ospatzen da.
Gizateria klima-aldaketaz, kutsaduraz eta biodibertsitatearen eta lurzoruaren kontserbazioaren garrantziaz kontzientziatzeko eguna da.

Kristauok egun hori Lurra zaintzeko konpromiso gisa bizi dugu, Gure Etxea.
Zaintzea guztion ardura da: ez zikintzea, ura aurreztea, natura errespetatzea.

Hala erakutsi zigun San Frantzisko Asiskoak duela 800 urte, «Cántico de las Criaturas» lanean.
Frantziskok anaia deitzen dio Jainkoak sortutako guztiari: anaia eguzkia, arreba ilargia, arreba ura, arreba lurra…

San Frantzisko Asiskoaren abestiaren bideoa ikusten dugu eta, ondoren, denok batera otoitz egiten dugu:

ESKERRIK ASKO, AITA SORTU DUZUN GUZTIAGATIK

Zu zara existitzen den guztiaren sortzailea.
Mila esker lurragatik, uragatik, eguzkiagatik eta zeruagatik.
Eskerrik asko animalia eta landareengatik.

Gaur laguntza eskatzen dizugu gure etxe komuna zaintzeko.
Erakuts iezaguzu bizitza babesten,
naturaren lagun izatera.

Lagun gaitzazu ura zaintzen,
ingurumena garbi mantentzea,
eta pertsonak ere zaindu
ahulenak babestera, batez ere.

Jesus, emaiguzu bihotz handi bat.
mundu hau maitatzeko,
zuk gu maite gaituzun bezala. Amen. «

Nazio Batuen Batzar Nagusiak Sormenaren eta Berrikuntzaren Munduko Eguna izendatu zuen apirilaren 21a.
Sormenak eta berrikuntzak pertsona guztientzat duten garrantzia baloratzeko eta gure gizartea hobetzeko eguna da.
Pertsona bakoitzak talentu edo gaitasun desberdinak ditu, eta mundua hobetzeko eta besteei laguntzeko erabil ditzakegu.
Jaungoikoari eskerrak emoten deutsez oparitutako dohain guztiengatik, eta Jesusi eskatzen deutsogu erabiltzeko, besteei ongia egiteko, OTOITZ hau eginez, astiro:

Eskerrik asko, Jesus.
irudimenagatik eta gure baitan jarri duzun sormenagatik.

Lagundu gure dohainak eta talentuak erabiltzen
besteei ongia egiteko.

Formak asmatzen jakitea
bihotzak lagundu, partekatu eta alaitzekoa.

Erakutsi oparitu diguzun on guztia erabiltzen
alaitasuna, itxaropena eta maitasuna eramateko
batez ere gehien behar dutenei. Amen.