Otsailaren 11n, ostirala, Emakumeak eta Neskak Zientzian Nazioarteko Eguna ospatzen da.
Egun honekin, Nazio Batuen Erakundeak nahi du denok gure esku dagoena egin dezagun, emakume eta neska gehiagok ikus dezaten zientziaren mundua beren bidea dela ikasketarako eta lanerako.

Garrantzitsua da, elkar ulertzeko bideak bilatzea.

Jesusek Simoni esan zion: “Ez izan beldurrik, pertsonen arrantzalea izango zara!”
Eta dena bertan bera utzita jarraitu zuten. (Lk 5, 11)

1-3 LH

 4-6 LH

MUSIKA   Enchantament 2

Aulkian eseri ginen HARAren jarreran. Arnasketa sakona egiten dugu astiro-astiro. Bigarren arnasketa sakon batekin errepikatuko dugu.
Gaur ariketa bat egingo dugu, pixka bat tenkatzeko eta, ondoren, gure gorputzaren hainbat atal erlaxatzeko.
Egiten dugun bakoitzean, gehienez 4 zenbatuko ditugu.
Poliki tenkatu, 1, 2, 3 eta 4 zenbatuz
Gero poliki erlaxatuko dugu, 1, 2, 3 eta 4 zenbatuz.

(Umeei esaten diegu gorputzaren zati bat tenkatu eta erlaxatu egiten dugula. Bakoitzaren ondoren, etenaldi txiki bat egingo dugu, denbora gehiagorekin edo gutxiagorekin, taldea ikusi ahala)

Eskuetatik hasiko gara:
Bi ukabilak astiro estutuko ditugu, 1, 2, 3 eta 4 zenbatuz.
Eskuak irekiko ditugu orain, hatzak luzatuz eta erlaxatuko ditugu: 1, 2, 3 eta 4.
Sorbaldak. Tira egin atzera (kontuz ibili) eta erlaxatu.

Orain lepora goaz:
Gure burua eskuinerantz mugitzen dugu (sorbaldara hurbilduz) lepoko giharrak estutuz: 1, 2, 3 eta 4
Burua berriro eskuinean jarriko dugu, lepoko giharrak erlaxatuz: 1, 2, 3 eta 4
Ezkerreko aldera joko dugu berriro.
Gure burua ezkerrerantz mugitzen dugu (sorbaldara hurbilduz) lepoko giharrak estutuz: 1, 2, 3 eta 4
Burua berriro eskuinean jarriko dugu, lepoko giharrak erlaxatuz: 1, 2, 3 eta 4

Gure begiekin jarraitzen dugu:
Bi begiak (behartu gabe ahal duguna) asko irekiko ditugu 1, 2, 3 eta 4 kontatzen dugun bitartean.
Orain mantso-mantso ixten ditugu, 1, 2, 3 eta 4 kontatzen ditugun bitartean.

Goazen orain tripako giharrekin:
Orain tripako giharrak astiro estutuko ditugu (kanpora ateraz) 1, 2, 3 eta 4an.
Orain poliki lasaitzen dugu tripa, kontatzen dugun bitartean: 1, 2, 3 eta 4.

Oinak ukitzen dizkigu:
Oinak poliki tenkatuko ditugu, bien punta altxatuz, hatzak gorantz botaz, 1, 2, 3 eta 4 zenbatzen ditugun bitartean.
Orain erlaxatu egiten ditugu, oin puntak lurrera jaitsiz eta erlaxatuta bermatzen ditugu, 1, 2, 3 eta 4 zenbatzen ditugun bitartean.

Gure gorputz osoa:
Orain poliki tenkatuko dugu gure gorputza, pixka bat zurrun jarriz 1, 2, 3 eta 4 kontatzen dugun bitartean.
Orain gure gorputz osoa lasaitzen ari gara 1, 2, 3 eta 4 kontatzen dugun bitartean.

Bukatzeko, bi arnasketa sakon egiten ditugu astiro, eta pixkanaka begiak irekitzen ditugu.

Hausnartzeko.
Nola sentitu zara?
Orain lasaiago zaude?

Zientziak guztiontzako zientzia pertsonengana hurbildu nahi du eta minbiziaren edo COVID gaixotasunen aurka borrokatzeko ikerketak duen garrantziaz kontzientziatu.

 

 

Urtarrilaren 30ean Bakearen eta Indarkeriarik ezaren Eskola Eguna ospatzen da.
1964tik ospatzen da eta Mahatma Gandhiren heriotza ospatzen du.
Gandhi bakezale handia izan zen, indarkeriarik gabeko erresistentziaren defendatzailea eta lider espiritual eta politikoa Indian.
Esaldi hau ematen zaio:

Jauna…
Lagundu egia esaten indartsuen aurrean
Eta gezurrik ez esatera ahulen txaloak neureganatzeko.

Erakuts iezadazu barkatzea handitasunaren seinale dela
Eta mendekua apalkeriaren seinale dela.

Jendea minduko banu, barkamena eskatzeko adorea eman.
Eta jendeak iraintzen banau, eman barkatzeko adorea.

Jauna… zutaz ahazten banaiz, ez zaitez nitaz ahaztu!

Gaur, maitasunari buruzko igande honetako bigarren irakurketari erreparatuko diogu. Beste gauza polit batzuen artean dio:
Maitasunik ez badot, ez naiz ezer.
Maitasuna eroan onekoa eta bihozbera da;
ez dau bekaizkeriarik, ez handiusterik, ez harropuzkeriarik.
Ez da lotsabakoa, ez berekoia, ez hasarrekorra;
kaltea ez dau gogoan hartzen.
Ez da bidebakokeriaz pozten; egian pozten da.
Maitasunak dana parkatzen dau,
dana sinesten, dana itxaroten, dana ondo eroaten.
Maitasuna ez da sekula amatetan.

LH 1-3

LH 4-6

IRUDIKAPENA

MÚSICA: La Misión – On Earth as It Is in Heaven

Eroso esertzen gara aulkian, oinak lurrean jartzen ditugu, eskuak hanken gainean eta burua tente.
Emeki inspiratzen gara. 1, 2, 3, 4 inspiratzen dugu, poliki askatzen dugu 1, 2, 3, 4.
Hartu airea berriro 1, 2, 3, 4an, eta askatu 1, 2, 3, 4.
Arnasa sakon hartu genuen eta pixkanaka airea askatu genuen.

Orain, hurrengo IRUDIKAPENA egiteko prestatuko gara.

Imajinatu zelai batean zaudela eta gaua dela.
Zure ondoan sua dago. Barkamenaren sua da.
Harengana hurbiltzen zara eta argia eta beroa nola oparitzen dizkizun nabaritzen duzu (…)

Ondo sentiarazten zaitu. Suak gehiago hurbiltzera gonbidatzen zaitu. Ez da edozein su, bere bakea oparitu nahi dizun sua da.
Horretarako, barkatzea kostatzen zaizun norbaitengan pentsatzera gonbidatzen zaitu (…)
Gogoratu ondo moldatzen ez zaren pertsona bat edo gaizki jokatu duzunarekin. Pentsatu haien izenak. Bere izenak astiro ahoskatu (…)

Suaren ondoan paper batzuk eta arkatz bat daude. Hartu paperetako bat eta arkatza, eta idatzi paper horretan gatazkaren bat izan duzun pertsonaren izena (…)

Bota papera sutara eta begira nola suak erre egiten duela eta errauts bihurtzen dela (…)

Suak egin duen moduan  zuk ere gauza bera egitera gonbidatzen zaitu, gatazka desegiteragonbidatzen zaitu. Barkatzera gonbidatzen zaitu.
Suak askatu nahi zaitu. Bere bakea oparitu nahi dizu (…)

Hobeto sentitzen zara. Bere beroa eta argiaberriro sentitzen duzu eta eskerrak ematen dizkiozu.

Gorde bake hori zure baitan eta pixkanaka ateta irudikapenetik.

Ireki begiak eta itzuli berriro zure gelara.

Hausnartzeko.
Nola sentitu zara?
Uste duzu barkamenak bakea ekartzen diola?

Abesti honekin poztu egin nahi dugu, bakeaz, alaitasunaz, zoriontasunaz, maitasunaz kutsatzen baikara klasea, eskola, mundua osatzen dugun guztion artean. Nahiago nuke denok elkartuago bageunde denok dugun ona kutsatzeko.

LH 1-3

LH 4-6

Aspaldi koloreak hasi omen ziren borrokan. Bakoitzak aldarrikatzen zuen bera zela garrantzitsuena, erabilgarriena, gogokoena.
GORRIA hizketan hasi zen:
– “Ni naiz kemenaren eta arriskuaren kolorea. Prest nago kausa baten alde borrokatzeko. Ni gabe lurra hutsik legoke, ilargia bezala. Grinaren eta maitasunaren kolorea naiz; arrosa gorriarena, pazko-lorearena eta mitxoletarena. Erregetzaren eta boterearen kolorea naiz. Erregeek, estatuburuek, apezpikuek, beti aukeratu naute, autoritatearen eta jakituriaren zeinua naizelako”.
Gero LARANJA hitza hartu zuen:
– “Ni osasunaren eta indarraren kolorea naiz. Ez naiz oso ohikoa, baina ederra naiz. Nik garraiatzen ditut bitamina garrantzitsuenak. Pentsa azenarioak, kalabazak, laranjak, kirtenak eta papaiak. Ez nago, denbora guztian bueltaka, baina egunsentian edo ilunabarrean zerua koloreztatzen dudanean, nire edertasuna hain harrigarria da, inork ez uela zuengan pentsatzen”.
HORIAK barre egin zuen:
– “Hain serioak zarete! Nik barreak, alaitasuna eta beroa ekartzen ditut mundura. Eguzkia horia da, ilargia horia, izarrak horiak. Ekilore bati begiratzen diozun bakoitzean, mundu osoa hasten da irribarrez. Ni gabe ez legoke poztasunik”.
BERDEAK esan zuen:
– “Zalantzarik gabe, ni naiz garrantzitsuena. Bizitzaren eta itxaropenaren zeinua naiz. Belarrerako, zuhaitzetarako, hostoetarako aukeratu naute. Ni gabe animalia guztiak hilko lirateke. Begiratu ingurura eta gauza gehienetan nagoela ikusiko duzue”.
URDINAK eten zuen:
– “Zuk lurra besterik ez duzu buruan, baina kontuan hartu zerua eta itsasoa. Ura da Bizitzaren oinarria eta hodeiek xurgatzen dute itsaso urdinetik. Zeruak espazioa, bakea eta lasaitasuna ematen ditu. Nire bakerik gabe zaletu hutsak zinatekete”.
URTETSUA besteak baino askoz lasaiago mintzatu zen, baina determinazio berberaz:
– «Pentsa ezazue nitaz. Isiltasunaren kolorea naiz. Oso gutxitan erreparatuko didazue, baina ni gabe denak izango zinatekete azalekoak. Pentsamendua eta hausnarketa ordezkatzen ditut, ilunabarra eta ur sakonak. Oreka eta kontrasterako, otoitzerako eta barne bakerako behar nauzue”.

Horrela sortu ziren koloreak, nor bere onena zela sinetsita. Haren borroka gero eta zaratatsuago bihurtu zen. Bat-batean, argi zuri distiratsuko distira agertu zen. Tximistak burrunbaka ari ziren. Euria barra-barra hasi zuen. Koloreak ikaraz kuzkurtzen hasi ziren, bata bestearengana hurbilduz babes bila.
EURIAK hitz egin zuen:
– “Zoratuta zaudete, koloreak, zeuen buruaren aurka borrokatzen, bakoitza gainerakoak menderatzen saiatzen. Ez al dakizue Jainkoak denak egin zaituztela? Bakoitza helburu berezi, bakar eta ezberdin baterako. Berak maitatu zintuen. Jainkoak munduan zehar zabaldu nahi zaituzte kolorezko arku handi batean, guztiok maite zaituztela oroitzeko, elkarrekin bakean bizi zaitezketela gogoratzeko, zuekin dagoela promes gisa, biharko itxaropenaren seinale”.

Eta horrela erabili zuen Jainkoak euria mundua garbitzeko. Eta ortzadarra zeruan jarri zuen, ikusten duzuenean elkar kontuan hartu behar duzuela gogoratzeko.