Jesus, lehen dizipuluak aukeratu eta denbora batez haiekin egon ondoren Jainkoak denei dakarkien berri ona iragartzen, bere herrira itzuli zen: Nazaret.
Sinagogara joan zen, larunbatero otoitz egitera biltzen ziren lekura, eta irakurketa irakurri zuen: «Jainkoak denak zoriontsu izatea nahi du eta inor ez gaixotzea, askatasunik gabe…»
Bideoa ikusi ondoren, elkarrekin otoitz egiten dugu “Gure aita”.
IRUDIKAPENA
Eroso esertzen gara aulkian, oinak lurrean jartzen ditugu, eskuak hanken gainean eta burua tente.
Emeki inspiratzen gara. 1, 2, 3, 4 inspiratzen dugu, poliki askatzen dugu 1, 2, 3, 4.
Hartu airea berriro 1, 2, 3, 4an, eta askatu 1, 2, 3, 4.
Arnasa sakon hartu genuen eta pixkanaka airea askatu genuen.
Orain, hurrengo IRUDIKAPENA egiteko prestatuko gara.
Imajinatu zure gelan zaudela. Ohean zaude eta esnatu berria zara. Zerbait arraroa ikusten duzu zure gelan. Pakete handi bat dago, opari-paperean bilduta.
Nork utziko zizun opari hori gelan?
Oparia hartzen duzu, ondo begiratzen diozu. Zure izena jartzen du. Zuretzat da (…)
Ez dauka pisu handirik, eta barruan zer dagoen jakitea erabakitzen duzu. Hasten zara irekitzen. Kontu handiz egiten duzu, agian zerbait hauskorra da.
Hori egitean, zure izena ere jartzen duen kutxa bat dela ikusten duzu (…)
Kontu handiz irekitzen duzuKutxa , begiratzen diozu barruan eta izenak agertzen dira.
Maite zaituzten pertsonen izenak dira (…)
Astiro, astiro-astiro, izen bakoitza irakurtzen duzu.
Pertsona horietako bakoitza benetako opari bat da zuretzat.
Orain ulertzen duzu zure eskuetan dagoen opari horrek altxor bat daramala barruan. Zugatik kezkatzen diren pertsonak dira (…)
Eskerrak ematen dizkiozu pertsona horietako bakoitzari, eta zoriontsu sentitzen zara,zure bizitzanmaite zaituzten pertsonak daudelako (…)
Zure oparia logelan uzten duzu eta ikasgelara itzultzen zara.
Irudikapenetik ateratzen zara poliki poliki.
Begiak ireki… Mugitu gorputza…
Hausnartzeko:
Zein izen agertu dira zure oparian? Izen horietakoren bat partekatu nahi duzu?
Nola sentitu zara izen horiek irakurtzean?
Urtarrilaren 21a Besarkadaren Nazioarteko Eguna da.
Horregatik, gaur gogorarazten dizugu eta ostiralean besarkada asko oparitzera gonbidatzen zaitugu.
URREZKO ALEAREN PARABOLA (Erregea eta eskalea)
Herrixka txiki batean gizon pobre bat bizi zen, baserritar guztiei laguntza eskatzen bizi ahal izateko.
Egun batean, luxuzko gurdi bat sartu zen herrixkan, Errege irribarretsu eta distiratsu bat zeramala. Gizajoak, gurdia ikustean, “Nire sufrimenduzko egunak amaitu direla” pentsatu zuen. “Ziur nago Erregeak, bere eskuzabaltasun neurrigabean, dirua edo emango didala nire gainerako egunetan lasai bizi ahal izateko”. Hala, erregearengana hurbildu zen, bere egoeraz errukituko zelakoan.
Erregeak, hurbiltzen ikustean, eskaleak ahoa ireki baino lehen, galdetu zion:
– Gizon ona, zer daukazu niri emateko?
Eskalea harrituta geratu zen bere galderarekin. Nola zen posible erregeak, urrezko gurdi baten gainean eta aberastasunez beterik, berari zerbait eskatzea? Ez al zen konturatu oso pobrea zela eta ez zuela ezer emateko?
Halere, eskaleak ez zuen bere jauna nahigabetu nahi izan eta arroz-alez betetako sakuan sartu zuen eskua. Bertatik arroz ale bat atera eta erregeari eman zion. Erregeak arroz-alea gorde, berriro urrezko gurdira igo eta alde egin zuen. Eskalea oso atsekabetuta geratu zen Erregearen jarrera ikusita.
Hala ere, egunaren amaieran, bere sakua hustean, arroz aleen artean urrezko ale bat aurkitu zuen! Zein triste negar egin zuen erregearekin eskuzabalago ez jokatzeagatik eta soilik arroz eskukada bat emateagatik.
Hausnartu:
– Beti eskatzen duzun horietakoa zara, ala eskatzen dutenei ematen diezun horietakoa?
– Zure laguntza eskaintzen duzu, ala beti azkena zara taldean laguntzen?
Jesusek festa batean egin zituen mirariak egitea oso zaila da.
Baina gaur egun ikasgelan edo etxean mirari txikiak egitea ez da hain zaila.
Adibidez: laguntza eskatzen duenari laguntza ematea, nire mahaia, nire motxila, nire jostailuak, nire gela txukun izatea, gelan adi egotea eta ikaskideei ez distraitzea, gogo-hitz bat ematea triste ikusten dudanari,…
Bideoa ikusi ondoren elkarrekin egiten dugu OTOITZ hau:
Eskerrik asko, Jesus laguna.
Bizitzaren mirariagatik,
naturaren, familiaren eta lagunen mirariagatik.
Eskerrik asko nire bizitzagatik,
eta inguratzen nauen bizitza osoagatik. AMEN
Eroso eseri ginen aulkian, oinak lurrean bermatu genituen, eskuak hanken gainean eta burua tente, haren gainean flotatzen ari zen puxika batek burutik poliki gorantz tira egingo balio bezala.
Emeki inspiratzen gara. 1, 2, 3, 4 inspiratzen dugu, poliki askatzen dugu 1, 2, 3, 4.
Hartu airea berriro 1, 2, 3, 4an, eta askatu 1, 2, 3, 4.
Arnasa sakon hartu genuen eta pixkanaka airea askatu genuen.
Orain, begiak ixten ditugu.
(Musika jarri eta haurrei entzuten uzten zaie).
https://www.youtube.com/watch?v=bCCdGUUaaZM
Pentsa dezagun zer desio dudan hastear dagoen urte honetarako. Lortu nahi dugun gauza onen bat…
(Haurren adinaren arabera, galdera batzuk edo besteak egiten dira).
– Zer egin dezaket zoriontsuago izateko hasten den Urte honetan?
– Zer behar dut?
– Zer aldatu nahi nuke?
(Musikarekin utzi dugu tarte bat. Denbora baten ondoren haurrei esaten diegu)
Orain 10 arte kontatzen dugu, eta poliki-poliki, presarik gabe, begiak irekitzen ditugu.
Partekatzeko:
Nola sentitu gara?
Norbaitek urte berrirako desioa partekatu nahi badu
2022. urtea ondo hasteko, jende argiarekin geratuko gara. Zaintzen gaituzten, baloratzen gaituzten, barre eginarazten diguten eta entzuten gaituzten pertsonengan pentsatzen dugu.
Me quedo con quién me cuida, me quedo con quién me valora,
con quién me hace reír y ríe conmigo da igual la hora.
Me quedo con quién escucha atentamente mi desahogo,
con quién procura mi bien, con quién se queda a pesar de todo.
Me quedo con quién me pide ponme un whatsapp cuándo llegues
y se alegra más que yo si tuve un golpe de suerte.
Me quedo con esa magia de una lágrima compartida,
me quedo con quién me ayudó a encontrar aquella salida.
QUÉ GUAPA ES LA GENTE LUMINOSA,
LA QUE BAILA PORQUE SÍ, LA QUE SONRÍE A TODAS HORAS
CON LA QUE RESPIRAS LENTO, LA QUE TE REGALA TIEMPO
Y SI UN DÍA NO LO TIENE LO FABRICA PARA TI.
Me quedo con quién enciende bombillas en mi camino,
saca lo bueno de mí y me hace sentirme vivo.
Me quedo con quién me pide ponme un whatsapp cuándo llegues
y se alegra más que yo si tuve un golpe de suerte.
Me quedo con esa magia de una lágrima compartida,
me quedo con quién me ayudó a encontrar aquella salida.
QUÉ GUAPA ES LA GENTE LUMINOSA,
LA QUE BAILA PORQUE SÍ, LA QUE SONRÍE A TODAS HORAS
CON LA QUE RESPIRAS LENTO, LA QUE TE REGALA TIEMPO
Y SI UN DÍA NO LO TIENE LO FABRICA PARA TI.
QUÉ GUAPA ES LA GENTE LUMINOSA,
ESA QUE NO SE PREOCUPA DE LA MARCA DE TU ROPA,
LA QUE PONE A LA ALEGRÍA SIEMPRE EN SU MENÚ DEL DÍA,
GENTE QUE ILUMINA EL MUNDO, GENTE GUAPA CÓMO TÚ…
Gente que hace lo que sientan aunque sea temblando,
que le saca la lengua a la vida, sin hacer daño.
Y si sube la marea no va a soltar tu mano.
Gente que ahuyenta las nubes negras
porque tiene el poder de la luz.
QUÉ GUAPA ES LA GENTE LUMINOSA…
Itxaron gabe ematen duzunean,
benetan nahi duzunean…
bakea dago zure bihotzean.
Eguberri on!!
Milioika izar zeuden zeruan. Kolore guztietako izarrak: zuriak, zilarreztatuak, berdeak, urreztatuak, gorriak eta urdinak. Egun batez, urduri, Jainkoarengana hurbildu eta esan zioten: jainko Jauna, gizakien artean Lurrean bizi nahi genuke.
Nahi duzunean, erantzun zuen Jaunak. Denak txiki-txikiak izango zarete, lurrera jaitsi zaitezten.
Gau hartan, izar-jasa ederra izan zen. Batzuk elizetako dorreetan kuzkurtu ziren, beste batzuk jolastera eta korrika ibiltzera joan ziren ipurtargiekin batera zelaietan zehar, beste batzuk umeen jostailuekin nahastu ziren eta lurra zoragarri argiztatuta geratu zen. Baina denborak aurrera egin ahala, izarrek gizonak utzi eta zerura itzultzea erabaki zuten, lurra ilun eta triste utzita.
– Zergatik itzuli zarete? -galdetu zien Jainkoak, zerura iritsi ahala.
– Jauna, ezin izan genuen lurrean geratu. Han miseria eta bortizkeria asko dago, gaiztakeria asko, bidegabekeria eta gezur asko.
Eta Jaunak esan zien:
– Jakina! Zuen lekua hemen da, zeruan. Lurra pasabide bat da, ezer ez da perfektua. Zerua perfekzioaren lekua da, maitasunarena, egiazko bizitzarena, betiko irauten duenarena…
Itzuli ziren izar guztiak kontatu ondoren, Jainkoak berriro hitz egin zuen:
– Izar bat falta zaigu. Bidean galdu ote zen?
Inguruan zegoen aingeru batek esan zuen:
– Ez jauna, izar batek gizonen artean geratzea erabaki du. Jakin zuen bere lekua gauzak ongi ez doazen tokia dela, tristura eta oinazea dagoen lekua.
Baina zein da izar hori? Berriro galdetu zuen Jainkoak.
– Itxaropena da, Jauna. Izar berdea. Kolore horretako izar bakarra.
Eta lurrari begiratu ziotenean, izarra ez zegoen bakarrik. Lurra berriro argiztatuta zegoen, izar bat baitzegoen pertsona bakoitzaren bihotzean.
OTOITZA:
Jesus jauna,
Zu maitasuna eta bizitza zara.
Jarri poza familia bakoitzean.
Haurrak izan daitezela itxaropen hazi horiek familian
Gabonetako egun hauetan eta beti. Amen.
Maria jagi eta bizi-bizi mendi aldera joan zan, Judeako herri batera, eta, Zakariasen etxean sarturik, Elisabeti agur egin eutsan.
Elisabeti, Mariaren agurra entzun eban orduko, salto egin eutsan umeak sabelean. Elisabet Espiritu Santuaz bete zan, eta esan eban oihu handiz: Bedeinkatua zu emakumeen artean, eta bedeinkatua zure sabeleko frutua!. (Lk 1, 40-44)
OTOITZA:
Maria, gau eta egun zaintzen gaituzu.
Beste batzuk zaintzen irakasten diguzu: gure familia,
gure ikaskideak eta lagunak,
gure irakasleak,
Mila esker, Maria!!.
Zurekin zure Semearen jaiotzaren zain gaude, Jesus.
Horregatik gaude alai!!