Jesusen bi dizipulu oinez zihoazen Emaus izeneko herri batera, Jerusalemdik kilometro gutxira zegoenera, eta elkarrekin hizketan ari ziren gertatutako guztiaz. Eta gertatu zen, haiek hizketan eta eztabaidan ari ziren bitartean, Jesus bera ere hurbildu eta haiekin ibiltzen hasi zela, baina haren begiek ezin zutela ezagutu.
Jesusek esan zien:
– «Zertaz eztabaidatzen duzue zuen artean oinez zoaztela ?»
Tristaturik gelditu ziren. Kleofas izeneko batek erantzun zion:
– «Zu al zara Jerusalemen egun hauetan gertatu diren gauzak ez dakizkien bakarra ?»
Berak esan zien:
– «Zer gauza ?»
Haiek esan zioten:
– «Jesus Nazaretarrarena… gure apaiz nagusiek heriotzara kondenatu eta gurutziltzatu zutena.
Herrira hurbiltzean, Jesusek keinu bat egin zuen aurrera. Baina haiek esan zioten:
– «Geratu gurekin, ilundu eta iluntzen hasi da eta».
Jesus haiekin gelditzera sartu zen. Haiekin mahaian zegoela, ogia hartu, bedeinkazioa esan, partitu eta pasatu egin zuen. Orduan begiak zabaldu zitzaizkien eta ezagutu egin zuten… eta Jerusalemera itzuli ziren besteei esatera Jesus agertu zitzaiela eta ogia ateratzean nola ezagutu zuten.

Irakurri dugu igande honetako Ebanjelioaren tozo bat.
Oso istorio polita da, askotan irakurri edo entzun duguna…
Jesusen bi dizipulu herrira itzultzen dira, triste eta desilusionatuta, Jesus gurutzean hil dutelako…
Jesus berpiztua beraiekin ibiltzen hasten da, baina ez dute onartzen…
Harik eta afarian, Jesusek ogia zatitu eta banatzen dion arte… eta zein une gogoratzen dute?
Jesusek, beraiekin izandako azken afarian, hori bera egin zuen… horregatik ezagutu zuten!!

Batzuetan guri ere gauza bera gertatzen zaigu: ez dugu Jesus gure bizitzan ezagutzen eta triste eta adoregabetuta sentitzen gara.
Ohartuko ahal gara Jesus berpiztuak egun osoan zehar laguntzen gaituela…
Horrela izaten laguntzeko, OTOITZ hau egiten dugu elkarrekin, astiro:

Egun hau amaitzean, pozarren esan dezadan:
Eskerrik asko Jesus gaur gure ondoan ibiltzeagatik. Amen.