Abesti honekin poztu egin nahi dugu, bakeaz, alaitasunaz, zoriontasunaz, maitasunaz kutsatzen baikara klasea, eskola, mundua osatzen dugun guztion artean. Nahiago nuke denok elkartuago bageunde denok dugun ona kutsatzeko.

LH 1-3

LH 4-6

Aspaldi koloreak hasi omen ziren borrokan. Bakoitzak aldarrikatzen zuen bera zela garrantzitsuena, erabilgarriena, gogokoena.
GORRIA hizketan hasi zen:
– “Ni naiz kemenaren eta arriskuaren kolorea. Prest nago kausa baten alde borrokatzeko. Ni gabe lurra hutsik legoke, ilargia bezala. Grinaren eta maitasunaren kolorea naiz; arrosa gorriarena, pazko-lorearena eta mitxoletarena. Erregetzaren eta boterearen kolorea naiz. Erregeek, estatuburuek, apezpikuek, beti aukeratu naute, autoritatearen eta jakituriaren zeinua naizelako”.
Gero LARANJA hitza hartu zuen:
– “Ni osasunaren eta indarraren kolorea naiz. Ez naiz oso ohikoa, baina ederra naiz. Nik garraiatzen ditut bitamina garrantzitsuenak. Pentsa azenarioak, kalabazak, laranjak, kirtenak eta papaiak. Ez nago, denbora guztian bueltaka, baina egunsentian edo ilunabarrean zerua koloreztatzen dudanean, nire edertasuna hain harrigarria da, inork ez uela zuengan pentsatzen”.
HORIAK barre egin zuen:
– “Hain serioak zarete! Nik barreak, alaitasuna eta beroa ekartzen ditut mundura. Eguzkia horia da, ilargia horia, izarrak horiak. Ekilore bati begiratzen diozun bakoitzean, mundu osoa hasten da irribarrez. Ni gabe ez legoke poztasunik”.
BERDEAK esan zuen:
– “Zalantzarik gabe, ni naiz garrantzitsuena. Bizitzaren eta itxaropenaren zeinua naiz. Belarrerako, zuhaitzetarako, hostoetarako aukeratu naute. Ni gabe animalia guztiak hilko lirateke. Begiratu ingurura eta gauza gehienetan nagoela ikusiko duzue”.
URDINAK eten zuen:
– “Zuk lurra besterik ez duzu buruan, baina kontuan hartu zerua eta itsasoa. Ura da Bizitzaren oinarria eta hodeiek xurgatzen dute itsaso urdinetik. Zeruak espazioa, bakea eta lasaitasuna ematen ditu. Nire bakerik gabe zaletu hutsak zinatekete”.
URTETSUA besteak baino askoz lasaiago mintzatu zen, baina determinazio berberaz:
– «Pentsa ezazue nitaz. Isiltasunaren kolorea naiz. Oso gutxitan erreparatuko didazue, baina ni gabe denak izango zinatekete azalekoak. Pentsamendua eta hausnarketa ordezkatzen ditut, ilunabarra eta ur sakonak. Oreka eta kontrasterako, otoitzerako eta barne bakerako behar nauzue”.

Horrela sortu ziren koloreak, nor bere onena zela sinetsita. Haren borroka gero eta zaratatsuago bihurtu zen. Bat-batean, argi zuri distiratsuko distira agertu zen. Tximistak burrunbaka ari ziren. Euria barra-barra hasi zuen. Koloreak ikaraz kuzkurtzen hasi ziren, bata bestearengana hurbilduz babes bila.
EURIAK hitz egin zuen:
– “Zoratuta zaudete, koloreak, zeuen buruaren aurka borrokatzen, bakoitza gainerakoak menderatzen saiatzen. Ez al dakizue Jainkoak denak egin zaituztela? Bakoitza helburu berezi, bakar eta ezberdin baterako. Berak maitatu zintuen. Jainkoak munduan zehar zabaldu nahi zaituzte kolorezko arku handi batean, guztiok maite zaituztela oroitzeko, elkarrekin bakean bizi zaitezketela gogoratzeko, zuekin dagoela promes gisa, biharko itxaropenaren seinale”.

Eta horrela erabili zuen Jainkoak euria mundua garbitzeko. Eta ortzadarra zeruan jarri zuen, ikusten duzuenean elkar kontuan hartu behar duzuela gogoratzeko.

Jesus, lehen dizipuluak aukeratu eta denbora batez haiekin egon ondoren Jainkoak denei dakarkien berri ona iragartzen, bere herrira itzuli zen: Nazaret.
Sinagogara joan zen, larunbatero otoitz egitera biltzen ziren lekura, eta irakurketa irakurri zuen: «Jainkoak denak zoriontsu izatea nahi du eta inor ez gaixotzea, askatasunik gabe…»

Bideoa ikusi ondoren, elkarrekin otoitz egiten dugu “Gure aita”.

LH 1-3

LH 4-6

IRUDIKAPENA

MUSIKA Pavana

Eroso esertzen gara aulkian, oinak lurrean jartzen ditugu, eskuak hanken gainean eta burua tente.
Emeki inspiratzen gara. 1, 2, 3, 4 inspiratzen dugu, poliki askatzen dugu 1, 2, 3, 4.
Hartu airea berriro 1, 2, 3, 4an, eta askatu 1, 2, 3, 4.
Arnasa sakon hartu genuen eta pixkanaka airea askatu genuen.

Orain, hurrengo IRUDIKAPENA egiteko prestatuko gara.
Imajinatu zure gelan zaudela. Ohean zaude eta esnatu berria zara. Zerbait arraroa ikusten duzu zure gelan. Pakete handi bat dago, opari-paperean bilduta.
Nork utziko zizun opari hori gelan?
Oparia hartzen duzu, ondo begiratzen diozu. Zure izena jartzen du. Zuretzat da (…)
Ez dauka  pisu handirik, eta barruan zer dagoen jakitea erabakitzen duzu. Hasten zara irekitzen. Kontu handiz egiten duzu, agian zerbait hauskorra da.
Hori egitean, zure izena ere jartzen duen kutxa bat dela ikusten duzu (…)
Kontu handiz  irekitzen duzuKutxa , begiratzen diozu barruan eta izenak agertzen dira.
Maite zaituzten pertsonen izenak dira (…)

Astiro, astiro-astiro, izen bakoitza irakurtzen duzu.
Pertsona horietako bakoitza benetako opari bat da zuretzat.

Orain ulertzen duzu zure eskuetan dagoen opari horrek altxor bat daramala barruan. Zugatik kezkatzen diren pertsonak dira (…)
Eskerrak ematen dizkiozu pertsona horietako bakoitzari, eta zoriontsu sentitzen zara,zure bizitzanmaite zaituzten pertsonak daudelako (…)
Zure oparia logelan uzten duzu eta ikasgelara itzultzen zara.
Irudikapenetik ateratzen zara poliki poliki.
Begiak ireki… Mugitu gorputza…

Hausnartzeko:
Zein izen agertu dira zure oparian? Izen horietakoren bat partekatu nahi duzu?
Nola sentitu zara izen horiek irakurtzean?

Urtarrilaren 21a Besarkadaren Nazioarteko Eguna da.
Horregatik, gaur gogorarazten dizugu eta ostiralean besarkada asko oparitzera gonbidatzen zaitugu.

LH 1-3

LH 4-6

URREZKO ALEAREN PARABOLA (Erregea eta eskalea)

LH1-3

LH4-6 Ipuina irakurtzeko

Herrixka txiki batean gizon pobre bat bizi zen, baserritar guztiei laguntza eskatzen bizi ahal izateko.
Egun batean, luxuzko gurdi bat sartu zen herrixkan, Errege irribarretsu eta distiratsu bat zeramala. Gizajoak, gurdia ikustean, “Nire sufrimenduzko egunak amaitu direla” pentsatu zuen. “Ziur nago Erregeak, bere eskuzabaltasun neurrigabean, dirua edo emango didala nire gainerako egunetan lasai bizi ahal izateko”. Hala, erregearengana hurbildu zen, bere egoeraz errukituko zelakoan.
Erregeak, hurbiltzen ikustean, eskaleak ahoa ireki baino lehen, galdetu zion:
– Gizon ona, zer daukazu niri emateko?
Eskalea harrituta geratu zen bere galderarekin. Nola zen posible erregeak, urrezko gurdi baten gainean eta aberastasunez beterik, berari zerbait eskatzea? Ez al zen konturatu oso pobrea zela eta ez zuela ezer emateko?
Halere, eskaleak ez zuen bere jauna nahigabetu nahi izan eta arroz-alez betetako sakuan sartu zuen eskua. Bertatik arroz ale bat atera eta erregeari eman zion. Erregeak arroz-alea gorde, berriro urrezko gurdira igo eta alde egin zuen. Eskalea oso atsekabetuta geratu zen Erregearen jarrera ikusita.
Hala ere, egunaren amaieran, bere sakua hustean, arroz aleen artean urrezko ale bat aurkitu zuen! Zein triste negar egin zuen erregearekin eskuzabalago ez jokatzeagatik eta soilik arroz eskukada bat emateagatik.

Hausnartu:
– Beti eskatzen duzun horietakoa zara, ala eskatzen dutenei ematen diezun horietakoa?
– Zure laguntza eskaintzen duzu, ala beti azkena zara taldean laguntzen?

Jesusek festa batean egin zituen mirariak egitea oso zaila da.
Baina gaur egun ikasgelan edo etxean mirari txikiak egitea ez da hain zaila.
Adibidez: laguntza eskatzen duenari laguntza ematea, nire mahaia, nire motxila, nire jostailuak, nire gela txukun izatea, gelan adi egotea eta ikaskideei ez distraitzea, gogo-hitz bat ematea triste ikusten dudanari,…

Bideoa ikusi ondoren elkarrekin egiten dugu OTOITZ hau:
Eskerrik asko, Jesus laguna.
Bizitzaren mirariagatik,
naturaren, familiaren eta lagunen mirariagatik.
Eskerrik asko nire bizitzagatik,
eta inguratzen nauen bizitza osoagatik. AMEN

LH 1-3

LH 4-6

Eroso eseri ginen aulkian, oinak lurrean bermatu genituen, eskuak hanken gainean eta burua tente, haren gainean flotatzen ari zen puxika batek burutik poliki gorantz tira egingo balio bezala.

Emeki inspiratzen gara. 1, 2, 3, 4 inspiratzen dugu, poliki askatzen dugu 1, 2, 3, 4.
Hartu airea berriro 1, 2, 3, 4an, eta askatu 1, 2, 3, 4.

Arnasa sakon hartu genuen eta pixkanaka airea askatu genuen.

Orain, begiak ixten ditugu.

(Musika jarri eta haurrei entzuten uzten zaie).

https://www.youtube.com/watch?v=bCCdGUUaaZM

Pentsa dezagun zer desio dudan hastear dagoen urte honetarako. Lortu nahi dugun gauza onen bat…

(Haurren adinaren arabera, galdera batzuk edo besteak egiten dira).

– Zer egin dezaket zoriontsuago izateko hasten den Urte honetan?
– Zer behar dut?
– Zer aldatu nahi nuke?

(Musikarekin utzi dugu tarte bat. Denbora baten ondoren haurrei esaten diegu)

Orain 10 arte kontatzen dugu, eta poliki-poliki, presarik gabe, begiak irekitzen ditugu.

Partekatzeko:
Nola sentitu gara?
Norbaitek urte berrirako desioa partekatu nahi badu

2022. urtea ondo hasteko, jende argiarekin geratuko gara. Zaintzen gaituzten, baloratzen gaituzten, barre eginarazten diguten eta entzuten gaituzten pertsonengan pentsatzen dugu.

Me quedo con quién me cuida, me quedo con quién me valora,
con quién me hace reír y ríe conmigo da igual la hora.
Me quedo con quién escucha atentamente mi desahogo,
con quién procura mi bien, con quién se queda a pesar de todo.

Me quedo con quién me pide ponme un whatsapp cuándo llegues
y se alegra más que yo si tuve un golpe de suerte.
Me quedo con esa magia de una lágrima compartida,
me quedo con quién me ayudó a encontrar aquella salida.

QUÉ GUAPA ES LA GENTE LUMINOSA,
LA QUE BAILA PORQUE SÍ, LA QUE SONRÍE A TODAS HORAS
CON LA QUE RESPIRAS LENTO, LA QUE TE REGALA TIEMPO
Y SI UN DÍA NO LO TIENE LO FABRICA PARA TI.

Me quedo con quién enciende bombillas en mi camino,
saca lo bueno de mí y me hace sentirme vivo.

Me quedo con quién me pide ponme un whatsapp cuándo llegues
y se alegra más que yo si tuve un golpe de suerte.
Me quedo con esa magia de una lágrima compartida,
me quedo con quién me ayudó a encontrar aquella salida.

QUÉ GUAPA ES LA GENTE LUMINOSA,
LA QUE BAILA PORQUE SÍ, LA QUE SONRÍE A TODAS HORAS
CON LA QUE RESPIRAS LENTO, LA QUE TE REGALA TIEMPO
Y SI UN DÍA NO LO TIENE LO FABRICA PARA TI.
QUÉ GUAPA ES LA GENTE LUMINOSA,
ESA QUE NO SE PREOCUPA DE LA MARCA DE TU ROPA,
LA QUE PONE A LA ALEGRÍA SIEMPRE EN SU MENÚ DEL DÍA,
GENTE QUE ILUMINA EL MUNDO, GENTE GUAPA CÓMO TÚ…

Gente que hace lo que sientan aunque sea temblando,
que le saca la lengua a la vida, sin hacer daño.
Y si sube la marea no va a soltar tu mano.
Gente que ahuyenta las nubes negras
porque tiene el poder de la luz.

QUÉ GUAPA ES LA GENTE LUMINOSA…

Itxaron gabe ematen duzunean,
benetan nahi duzunean…
bakea dago zure bihotzean.
Eguberri on!!

1-3 Lehen Hezkuntza

4-6 Lehen Hezkuntza