Urriaren 24a Klima Aldaketaren aurkako Nazioarteko Eguna da.
Denok lagundu dezakegu gure etxe komuna, gure Lurra, planeta bizigarria izaten jarrai dezan.
Eguneroko keinu txikiak lagungarri dira horretarako: berogailura edo aire girotura pixka bat jaistea, etxean edo eskolan argirik ez uztea, jada balio ez diguten gauzak bereiztea eta birziklatzea…
https://www.youtube.com/watch?v=ErotyjnaXi0
Jesusek, igande honetako Ebanjelioan, parabola bat kontatzen digu.
Fariseo bati buruz ari da. Fariseoak legea betetzen zuten eta besteen gainetik zeudela uste zuten.
Baita zergalaria batena ere. Zergalariak gaizki ikusitako pertsonak ziren, zergak kobratzen zituztelako eta jendeari iruzur egiten ziotelako.
Nori begiratzen dio Jainkoak maiteago?
Eroso eseri ginen aulkian, oinak lurrean jarri genituen, eskuak hanken gainean, eta burua tente, gainean flotatzen zuen puxika batek burutik gora leunki tira egingo balu bezala.
Prest zaude?
Arnasa emeki hartu airea sabeleraino irits dadin. Arnasa hartu, 1, 2, 3, 4. Poliki askatzen 1, 2, 3, 4.
Hartu airea berriro 1, 2, 3, 4, eta askatu 1, 2, 3, 4.
Orain begiak leun ixten ditu, arnasa sakon hartzen du eta airea pixkanaka askatzen du.
Goazen bidaia bat egitera. Bakoitzak motxila bat eramango du.
Bakoitzak pentsatzen du zer jarri nahi duen.
Agian ura behar dugu, janaria, linterna bat, liburu bat irakurri nahi badugu, arkatzak, jostailu bat.
(Musika leun jartzen dugu)
https://www.youtube.com/watch?v=4IOKI9h9174
Arnasa sakon hartu eta Afrikako mendebaldean zaude.
Oihanean paseatzen zoaz, zuhaitz artean.
Lasai zaude. Poliki ibiliz eta inguruan duzun guztiari erreparatuz: zuhaitzak, landareak, animaliak.
Animaliarik ikus dezakezu?
Leku hau gustatzen zaizu. Atsegina da eta seguru sentitzen zara.
Bat-batean, zure eskuinean, nola deitzen dizuten sentitzen duzu.
Begira, ume bat da. Zure adineko ume bat.
Umeak irribarre handiz begiratzen dizu, eskutik heltzen dizu eta bere herrixkara eramaten zaitu.
Non bizi den erakutsi nahi dizu. Bere etxea erakusten dizu, non jolasten den eta eskola.
Gurea ez den beste eskola bat da. Ez dute guk adina gauza.
Haurrek beraientzat garrantzitsuak diren gauza asko ikasten dituzte, abestu egiten dute eta oso ondo pasatzen dute.
Gelditu egiten naiz, begietara begiratzen diot, motxila ireki eta koloretako arkatz bat oparitzen diot.
Haurra oso pozik jartzen da eta berak egindako zurezko iruditxo bat oparitzen dit
Irribarre handi batez esan dit agur, eta agur esan diot. Besarkada bat.
Hemendik aurrera lagun bat izango dut, eta haren irudia ikusten dudan bakoitzean oroituko naiz.
Espero dut bera ere nitaz gogoratzea.
Hari ikusezin bat dago, adiskidetasun lokarri bat, batzen gaituena!
Arnasketa sakona egiten dugu eta airea poliki askatzen dugu.
Inspiratu eta askatu 1, 2, 3, 4
Une batez isilik geratu ginen, eta poliki-poliki, bakoitzak bere erritmoan, begiak ireki zituen.
Komentatzeko galderak
Nola sentitu naiz?
Zer gustatu zait?
Bertan, misiolari, erlijioso eta laiko batzuek euren misioaren berri ematen digute.
Sierra Leonan daude, Afrikako mendebaldeko herrialde txiro batean.
Misiolariak gara, misio bat dugu.
Mundua beteta ikusi nahi dugu, beteta,
maitasunez betea.
…betea, Jainkoaz betea.
Gaur, urriak 17, Pobrezia Desagerrarazteko Nazioarteko Eguna da.
Bizitzeko behar dena ez duten munduko hainbat pertsona gogoratzen ditugu.
Halaber, eskerrak ematen dizkiegu pobreei laguntzen dieten guztiei, besteak beste misiolariei.
Aste osoa gogoratuko dugu, igandean DOMUND delako.
Zerbitzu honen 200 urte ospatzen ditugu Elizaren misioan, misiolariei laguntzen diena.
DOMUNDa zer den azaltzen digun bideo bat ikusten dugu.
Bideoa ikusi ondoren, elkarrekin egingo dugu OTOITZ hau:
Jesus maitea!
Oso pozik gaude.
Aurten ere, Eliza osatzen dugun guztiokin
DOMUND 2022 hau bizi eta ospatu dezakegu.
Nahiz eta txikiak izan
zure Berri Ona iragarri nahi dugu,
munduko pertsona guztiak maitatzea.
Lagun gaitzazu zure lagunak izaten, Jesus,
zure antza izatera.
Goazen superheroien istorio bat ikustera.
Izan ausarta, misioa zain duzu.
Bideoa ikusi ondoren, elkarrekin egingo dugu OTOITZ hau:
Jesus,
Zu izan zara eta zara umeen lagunik onena.
Gurekin fidatzen zara.
zure erresumaren handitasuna ezagutarazten diguzu
eta Jainkoari Aita deitzen irakasten diguzu.
Jesus,
Lagundu Jainko Aitaren maitasuna sentitzen
Zuk erakutsi zenigun.
Erakuts iezadazu zu bezalakoa izaten.
bakearen, barkamenaren misiolaria,
anaitasuna eta doako maitasuna.
Ireki nire bihotza sufritzen ari diren umeei.
Nik ere mundu hobea eraikitzen lagundu nahi dizut…
Aldi haretan, otoitz eten barik egin behar ebela eta ez ebela etsi behar adierazoteko, Jesusek parabola hau esan eutsen (Lk 18, 1)
Lasai egoteko une berezi batzuk partekatuko ditugu elkarrekin.
Une bakoitzean gertatzen ari denari erreparatuko diogu, bereziki musikan jarriko dugu arreta.
Eroso eseri ginen aulkian, oinak lurrean jarri genituen, eskuak hanken gainean, eta burua tente, gainean flotatzen zuen puxika batek burutik gora leunki tira egingo balu bezala.
Prest zaude?
Arnasa emeki hartu airea sabeleraino irits dadin. Inspiratu 1, 2, 3, 4. Poliki askatzen 1, 2, 3, 4.
Hartu airea berriro 1, 2, 3, 4, eta askatu 1, 2, 3, 4.
Begiak leunki itxi, arnasa sakon hartu eta airea pixkanaka askatzen du.
Orain mantra hau entzungo duzu eta zure arreta arnasketan jarriko duzu.
(Hurrengo mantra entzungo dugu)
Lehen Hezkuntzako 1-3rako mantra:
https://youtu.be/2-Ybpp9jIN4
Gustatzen bazaigu, 4-6 Lehen Hezkuntzarako ere jar daiteke. Ezin badugu hau jarri:
https://www.youtube.com/watch?v=zVty9rD4X-o
Hau denbora bat da zuretzat, eguna hastean egiten duzun opari txiki bat.
Gozatu presarik gabe!
Ez ahaztu arnasa hartzea eta airea askatzea, arnasa hartu eta poliki askatu airea.
(Haurrei tarte lasai bat uzten zaie mantrarekin, eta behin baino gehiagotan gonbidatzen zaie arnasa lasai hartzera eta erlaxatzera).
Orain, presarik gabe, bakoitzak bere erritmoan, begiak irekitzen ditu.
Partekatzen dugu:
Nola sentitu naiz entzuten?
Nola sentitzen naiz orain?
Ba al zenekien Pilarreko Ama Birjina gure zaindaria dela?
Anaien komunitateek, Laico Menesianoek, Espainiako Menesiar ikastetxeetako ikasle, hezitzaile eta familiek familia handia osatzen dugu.
Duela ehun urtetik hona “Pilareko Andra Mariaren Probintzia” deitzen gara.
Horregatik da bihar gure festa!
Pilarreko Ama Birjinak zaindu eta lagundu gaitzala ikasturte honetan…
Antoniok, zientzietako irakasleak, ikasleei eskatu zien animaliaren bat ikas zezatela, idazketa txiki bat egin zezatela, eta ikasgelako gainerakoei beren ondorioak konta ziezazkietela. Batzuek zakurrei buruz hitz egin zuten, beste batzuek zaldiei edo arrainei buruz, baina aurkikuntzarik interesgarriena Sofia txikiarena izan zen:
– Euliak purrustada histerikoak direla konturatu naiz-esan zuen oso seguru.
Denek irribarre egin zuten, noiz jarraituko zain. Orduan Sofiak kontatzen jarraitu zuen:
– Euli bat ikusi dut nire etxean bi orduz. Lasai hegan egiten zuenean, dena ondo zihoan, baina kristalen bat aurkitu orduko, eulia burrunbaka hasten zen. Beti uste izan dut zarata hori hegalekin egiten zutela, baina ez. Aitaren prismatikoekin hurbiletik begiratu nuen, eta ikusi nuen marmar eta protesta egiten zuela: hain histeriko jartzen zen, non ez baitzen leiho bat gurutzatzeko gai, eta behin eta berriz jotzen zuen bere burua: pom!, pom!, pom! Bere ondotik pasatzen zen tximeletari begiratu izan balio, leihoan hutsune bat zegoela ikusiko zukeen… tximeleta berarekin hitz egiten eta laguntzen ere saiatu zen, baina ezerk ez, han jarraitzen zuen protestaka eta marmarka.
Antoniok dibertigarri azaldu zien jarduteko modu hark ez zuela hainbeste zerikusirik haserreekin, baizik eta animaliek zituzten adimen eta gogoeta maila desberdinen adibide bat zela, eta biharamunean animalien zerrenda bat eramatea adostu zutela, beren adimen-mailaren arabera ordenatuta…
Eta horrela sortu zen zientzia-klaseko istilu handia, aita mordo batek protesta egin zuenean, beren seme-alabek animalien artean hain adimentsuak ez zirenen artean jarri zituztelako! Umeen arabera, protesta besterik egiten ez zutelako, eta inori entzuten ez ziotelako.
Antoniok azalpen asko eman behar izan zituen eta nahiko haserre zeuden guraso batzuekin hitz egin behar izan zuen, baina horrek balio izan zuen haur guztiak konturatzeko zer garrantzitsua den guri entzuten jakitea, eta ez bakarrik gurasoei!.
Egun hartatik aurrera, eztabaida gutxiago izan ziren gelan eta jolastokian, eta, etxera iristean, haurrak konturatu ziren gurasoek ere arreta handiagoz entzuten zietela.