Jesusek, igande honetako ebanjelioan, gizon aberats baten parabola kontatzen du, bere laguntza behar zutenei bihotz itxia diena.

Igande honetan, irailaren 25ean, Migratzaile eta Errefuxiatuen Munduko Eguna da.
Jesusek eskatzen digu denok, hemen jaio garenok eta kanpotik datozenok, mahai berean eseri ahal izatea, anai-arrebak bezala.

«Bazan gizon aberats bat, purpura eta liho finez jantzi eta egunero jai ederrak egiten zituana. Lazaro izeneko eskale bat, barriz, aberatsaren etxe-atarian etzunda egoten zan, zauriz josita; gogotsu jango zeukean aberatsaren mahaitik jausten zana. (Lk 16)

 

Eroso eseri ginen aulkian, oinak lurrean bermatu genituen, eskuak hanken gainean eta burua tente, haren gainean flotatzen ari zen puxika batek burutik poliki gorantz tira egingo balio bezala.

Prest zaude?

Arnasa emeki hartu, airea sabeleraino irits dadin. Inspira, 1, 2, 3, 4.
Astiro-astiro 1, 2, 3, 4.
Hartu airea berriro 1, 2, 3, 4an eta askatu 1, 2, 3, 4.

Orain itxi begiak emeki, arnasa sakon hartu eta askatu airea poliki-poliki.

Aste batzuk daramatzagu eskolan.
Gure klasea gustatzen zaigu eta ondo sentitzen gara bertan.

Orain, imajinatu zuhaitz politez inguratutako bidexka batetik zoazela.
Eguzkia dago eta bidean banku bat aurkitzen duzu.
Eseri pixka batean. Oso ondo dago.

Entzun musika, eta entzuten duzun bitartean, hartu arnasa poliki.

https://www.youtube.com/watch?v=iCN9uF53S6Y

Inspiratu, 1, 2, 3, 4. Poliki bota 1, 2, 3, 4an.
Hartu airea berriro 1, 2, 3, 4an eta askatu 1, 2, 3, 4.

Urrats batzuk entzuten dituzu eta zure kideetako bat zara.
Zure ondoko bankuan esertzen da.
Keinu bat egiten dizu (eskua ematen dizu, edo besarkada bat, edo sorbaldatik heltzen dizu)

Zure ondoan dago eta zurekin geratuko da pixka batean. Oso pozik zaudete biok elkarrekin egoteaz.
Bakean sentitzen zara eta pozik nago zurekin egoteaz.

(Musika utzi egiten da pixka batean).

Tarte horren ondoren, arnasa sakon hartu hainbat aldiz, eta astiro, zure erritmoan, ireki begiak.

Partekatzen dugu:
Zer gustatu zaizu gehien?
Nola sentitu zara?

1981. urtean, Nazio Batuen Batzar Nagusiak (NBE) irailaren 21a aukeratu zuen Bakearen Nazioarteko Eguna izateko.
Aurten gogoratzen dugu eta otoitz bat egiten dugu Ukrainan gerra pairatzen duten pertsona guztiengatik, bereziki eskolarik ez duten, gurasoak galdu dituzten, beren herrialdea utzi behar izan duten haur guztiengatik.
Begiak itxi eta isiltasun eta otoitz pixka bat egingo dugu.
Gero bideoa ikusiko dugu.

(MINUTU BATEKO ISILUNEA BEGIAK ITXITA)

Stelios Kerasidis 9 urteko ume greziarra da. Pianoa jotzen du eta musika hau sortu du gerra gelditzeko.

Zu etorri zinen, Jesus, ni besarkatzera eta dena ondo aterako dela esatera.

Zer egingo dugu zailtasun baten aurrean?
Geldi egon gaitezke bakarrik konpondu arte…
Gure esku dagoena ere egin dezakegu, gutxi dirudien arren…
Elkarrekin posible da!
Ikastaro honetan gure helburuak lortzen lagunduko dugu!

Igandeko Ebanjelioak bere jaunari tranpak egiten dizkion baina maltzurra den administratzaile bati buruz hitz egiten du.
Zaila da istorio honen alde positiboa ikustea.
Jesusek badaki diruak jende askok gaizki jokatzea eragiten duela. Horregatik dio:
Gauza txikietan fidagarri dana, handietan ere fidagarri da (Lk 16)

Eroso eseri ginen aulkian, oinak lurrean bermatu genituen, eskuak hanken gainean eta burua tente, haren gainean flotatzen ari zen puxika batek burutik poliki gorantz tira egingo balio bezala.

Prest zaude?

Arnasa emeki hartu, airea sabeleraino irits dadin.
Inspiratu, 1, 2, 3, 4, poliki 1, 2, 3, 4.
Hartu airea berriro 1, 2, 3, 4an, eta askatu 1, 2, 3, 4.

Orain itxi begiak emeki, arnasa sakon hartu eta askatu airea poliki-poliki.

Ikasturte berri bat eskolan. Hasten ari gara
Ilusio berriak ditugu, gogo berriak, ondo egiteko gogoa

Astiro hartzen dugu arnasa musika entzuten dugun bitartean.

https://www.youtube.com/watch?v=7gQETsKGrus

Zure ikaskideekin egongo zara ikasturte berri honetan. Batzuk berriak dira, beste batzuk ezagutzen dituzu.
Orain, zure lagunen aurpegia imajinatuko duzu, haietako bakoitzarena, zure baitan errepikatzen duzun bitartean:

Zure ondoan egongo naiz.
Nirekin kontatu behar duzuna.
Zainduko zaitut.

Orain inspirazio sakon eta solte bat egiten du. Inspiratu eta askatu. 1, 2, 3, 4…

Lasai eta lagunduta sentitzen zara, zure ondoan zure kide guztiak daudelako, eta haiekin gauza eta une asko partekatuko dituzulako.

Orain inspirazio sakon eta solte bat egiten du. Arnasa hartu eta poliki askatzen du airea 1, 2, 3, 4 –

(Une batez isilik utzi dugu musika entzuten)

Eta orain, poliki-poliki, bakoitzak bere erritmoan, begiak ireki ditzake.

Partekatzen dugu:
– Nola sentitu naiz?
– Zer aurkitu dut gaur?

Entzun dezagun Bombairen abesti hau: «Tú me has cambiado».
Ikasturte hasiera honetan, bizi izan dugun uda honetan, nor izan daiteke zu?
Familiako norbait, lagun bat, eskolako kide bat, irakasle bat.
Eta Zu hau letra larriz bada (Jesus agertu zen gure bizitzan eta aldatu egin gaitu, gure zeru iluna urdinez margotuz)

Hezitzaileak sarrera eta lehen nahia egiten ditu.
Gero, ikasle bakoitzak

Ikasturte honen hasieran nahi zaitut:
– Jainko Onak begira zaitzala eta babes zaitzala.
– Jainko Onak bihotza alaitu diezazula.
– Jainko Onak bete zaitzala bakea eta poza.
– Jainko Onak bete zaitzala egun nekatuetan.
– Jainko Onak maitasun handia eman diezazula, asko maita dezazun.
– Jainko Onak eman diezazula delikadezia guztiak tratatzeko.
– Jainko Onak sentiberatasuna eman diezazula behar duenari adi egoteko.
– Jainko Onak lagun ditzala zure kezkak eta tristurak.
– Jainko Onak zaindu gaitzala hasitako ikasturtean. Amen.

Duela milaka urte enperadore gor bat bizi izan zen Txinan.
Txorien ahotsak entzun ezin zituenez, lumaje ederrik ez zuten guztiak zigortzeko agindu zuen.
Egun batean, Litay Fo alaba lorategian zegoen, eta izugarri hunkitu zen urretxindor bat mertxika baten adarretatik kantari entzutean.
— Adiskide maitea, ez duzu hemen egon behar, zigor handia duzu eta — esan zion.
— Nolanahi ere, gau hotz hauetan ezingo naiz gehiegi bizi — erantzun zion urretxindorrak.
Litay Fok bere geletara eramatea erabaki zuen, bera zaintzeko eta bere trinoekin gozatzeko. Baina goiz batean, oharkabean, enperadorea neskaren gelara sartu eta txoria aurkitu zuen.
— Ihes egin zure bizia salbatzeko! — oihu egin zuen Litay Fok bere maskota babesteko.
Txoritxoak obeditu egin zion.
Hala ere, denborak aurrera egin ahala, neskatoa ahultzen hasi zen bere absentziaren tristeziagatik. Enperadoreak mediku bat ekarrarazi zuen.
— Ezin dugu ezer egin haren alde — baieztatu zuen.
Aitak kezka handiz hartu zuen berria, baina, doktorearen bisita aprobetxatuz, bere gorreriaz galdetu zion.
— Horretarako badago sendabide bat: urretxindor baten bihotz beroa belarrira aplikatzean datza — esan zuen medikuak.
— Bilatu ezazue bat berehala! — agindu zuen erregeak.
Berarekin lan egiten zuten gizonek, hain zuzen ere, Litay Foren txoritxo maitearengana eraman zuten. Hau hegan sartu zen gelara.
— Izan ezazu nire bizitza. Ziur nago zure alaba pozik egongo dela belarria berreskuratzen baduzu — esan zion txoritxoak enperadoreari, hark irakur zezan mezua idazten ari zen mendeko baten bitartez.
Txori txikiaren ontasunak hunkiturik, enperadorearen begiak malkoz bete ziren.
— Inolaz ere ez. Nahiago dut gorra izaten jarraitu min eman baino — esan zuen.
Urretxindorrak jauregian bizitzen jarraitu zuen. Litay Fo laster suspertu zen bere tristuratik, eta enperadoreak jakin zuen txorikume hura zela denetan ederrena, ez kantuagatik, ez lumajeagatik, bizitza bat salbatu zuen bihotz onberagatik baizik, eta taupadaka jarraitu zuen urte askoan.