«ANIMALIEN ESKOLA»

Animalia batzuk elkartu ziren ikastaro berezi bat elkarrekin hasteko. Beren buruak konbentzitu zituzten, ahaleginduz eta trebatuz gero, hobetu eta perfektu bihur zitezkeela. Txoriek hegan egiteko artea menderatzen zutela konturatu zirenean hasi zen dena, baina ez ziren igeri egiteko edo aztarrika ibiltzeko gai. Bestalde, urtxintxak eta erbiak, beren karrerekin eta igotzeko graziarekin, ukatuak ziren uretan. Gauza bera gertatzen zitzaien gainerako animaliei.

Bertute asko zituztela ondorioztatu zuten, baina baita animalia perfektuak izateko ikastaro batean ikas zitzaketen gabezia asko ere. Helburu horrekin, basoan Animalien Eskola bat irekitzea erabaki zuten, non ikastaro bat egingo zuten, non animalia guztiek falta zitzaizkien trebetasunak ikasi ahal izango zituzten. Basoko biztanle guztiek eman zuten izena, eta karrera, hegaldi eta igeriketa libreko irakasgaiak sortu ziren. Eta han izan ziren ikasle ausartak!

Lur gaineko lasterketek garaipena eman zieten ondoen korritzen zuten animaliei: erbia nabarmendu zen eta ohorezko matrikula bat irabazi zuen, nahiz eta hegaldi-klasean izan zuen porrotak kalifikazio orokorra jaitsi zion. Zuhaitz baten adarrik altuenetik hegan egiten saiatu zenean, kolpe handi bat eman zion lurrari eta txitxoi handi bat egin zuen. Hortxe amaitu zen harentzako ikastaroa.

Txoriak antzeko zortea izan zuen zulatzen eta aztarrikatzen tematu zenean. Lurra bete ondoren, indusketa bertan behera utzi zuen eta ezin izan zuen hegan egin. Eta zorte txarragoa izan zuen igeri ikasgaian, handik bizirik ateratzeko zorian egon baitzen.

Hainbeste porrot zaratatsuren ondoren, animaliak berriro bildu ziren batzarrean egoera aztertzeko. Gertatu ziren ezbeharrak entzun ondoren, basoko hontzarik zaharrenak hitza hartu eta esan zuen:
– Lagunok, Animalien Eskolak erakutsi diguna da zentzugabea dela perfektuak izaten saiatzea. Azken finean, txoria txoria da, erbia erbia da eta izokina izokina izango da beti. Hobe da gutako bakoitzak dena eta ez dena onartzea, ez garena izaten saiatzen bizitza galtzea baino.

Partekatzen dugu:
Zer deritzozu Animalien Eskolari?
Besteei erreparatu beharrean, ondo egiten dugunari erreparatzen badiogu?

Aste honetarako proposamen bat:
Ikaskide bakoitzaren gauza on bati erreparatu eta une baten bila gabiltza esateko

 “Ikasi pikuondoaren irudi honetatik: kimua barritzen eta orria zabaltzen jakoneko, badakizue udea hur dala. Era berean, gauza horreek jazoten ikustean, jakizue hur dala, ateetan, Gizonaren Semea”. (Mk 13, 29-30)

1-3 LEHEN HEZKUNTZA

4-6 LEHEN HEZKUNTZA

HARA MODALITATEA «GORPUTZAK HITZ EGITEN DIGU»

Gaur maximo bereziago bat prestatu dugu.
Prest zaude?

Gaurko HARA maximoa behar bezala garatzeko, adi eta aktibo egon behar duzu, zure gorputzak gaur zer kontatu nahi dizun jakiteko gogoa izan behar duzu.

Altxa, gorde aulkia behar bezala eta jarri justu zure mahaiaren atzean.
Egin salto minutu batez zure lekuan.

Tenporizadore bat erabil daiteke eta pantailan proiektatu.
Musika mugitua edo sakonean gustuko abestiren bat jar daiteke.

Eseri berriro aulkian, itxi begiak eta jarri eskuak bularraren gainean, zure bihotzaren erritmoa eta arnasa sentitzeko.
Gozatu zure gorputza entzutean geratzen zaizun sentsazioaz eta, prest zaudenean, ireki begiak.

Partekatzen dugu:
Zer nabaritu duzu zure gorputzean eseri eta eskuak zure bularrean jartzean?
Nola zeunden klasearen hasieran eta nola zaude orain?

Batzuetan pentsatzean eta pentsatzean jartzen dugu arreta, eta ahazten dugu gure gorputza oso tresna indartsua dela gure emozioei izena jartzeko edo mugimenduaren bidez gure aldartea aldatzeko.
Noizean behin entzuten badugu eta arreta jartzen badugu, egunetik egunera hobeto ezagutzeko urratsak emango ditugu.
Goza ezazue ostegunaz!

Zoriontasuna ez dago bakarrik jarduera, leku edo une berezietan.
Inguruan ditugun pertsonak ere zoriona dira.

Partekatzen dugu:
Nor dira zure inguruko pertsona apartak?
Nola egiten zaituzte zoriontsu?

«SAGARRONDOAK LANDATZEN ZITUEN GIZONA».

Gizon zahar batek, laurogeita hamar urte inguru zituenak, goiz osoa zeraman lur zati txiki bat prestatzen bere etxeko lorategian.
Belar txarrak kendu zituen, egur batzuekin lur zati bat hesitu zuen eta, pala txiki batekin, lurrean zulo batzuk egiten ari zen.
Aurreko etxetik, bizilagunak ordubete baino gehiago zeraman begira.
Azkenean, jakin-minak jota, zer egiten zuen ikustera hurbildu zen.
– Egun on, bizilaguna-agurtu zuen.
– Egunon -erantzun zion, hazi-poltsa bat ireki eta zuloetan uzten zuen bitartean.
– Zertan ari zara?
– A, hau da… sagarrondo batzuk landatuko ditut.

Bizilagunak ezin izan zion eutsi, eta barre-algaraka hasi zen.
– Baina benetan espero duzu zuhaitz horiek ematen dituzten sagarrak jatea?
– Ez, noski -erantzun zuen agureak-, baina bizitza osoan jan ditut landatu ez ditudan zuhaitzetako sagarrak.

Partekatzen dugu:
Zein da bizilagunaren jarrera?
Zein da agurearen jarrera?

Beste zerbaiten truke zerbait ematea keinu erraza da, benetan zaila doan ematea da, trukean ezer espero gabe?
Horrek bereizten du benetan eskuzabala den pertsona bat.

Jesus tenpluko dirutegiaren aurrean jesarrita egoan, jenteak kutxetara dirua zelan botaten eban begira. Aberats askok ugari emoten eban. Etorri zan emakume alargun behartsu bat ere, eta txanpon bi bota ebazan, huskeria bat.
Jesusek, ikasleei dei egin eta esan eutsen: “Benetan dinotsuet: Alargun behartsu honek beste guztiek baino gehiago bota dau kutxara. Izan ere, beste guztiek sobera dabenetik emon dabe; honek, ostera, bere eskasian, eukan guztia, bizitzeko behar ebana, emon dau”. (Mk 12, 40-44)

1-3 LEHEN HEZKUNTZA

4-6 LEHEN HEZKUNTZA

HARA MODALITATEA: «ARRETAZ JOKATU»

Gaur maximo bereziago bat prestatu dugu. Prest zaude?
Gaurko HARA maximoa behar bezala garatzeko, zure kontzentrazioa eta errendimendu osoko arreta izan behar dituzu.

Altxa, gorde aulkia behar bezala eta jarri justu zure mahaiaren atzean.
Isiltasun osoz, aprobetxatu zure ikaskide guztiak xehetasunez behatzeko.
Banan-banan arakatzen ditu bere begiradak eta, zuen begiradak bat badatoz, egun on emaiezu maitasun-keinu batekin, irribarre batekin edo keinu batekin.
Garrantzitsua da denok elkar ikustea.
Kontzienteki «agurtu» ondoren, joko hau egingo dugu:

(Klasean asko bagara, bizpahiru keinu kate egin ditzakegu. Adibidez: kate bat bi mahai-ilaratan, elkar ondo ikusteko eta imitatu behar ditugun keinuak gehiegi ez izateko moduan.

IMITAZIOEN KATEA
Pertsona bat keinu bat eginez hasiko da (zaplada, buelta, mugimendu zehatzak…).
Haren atzetik doan pertsonak kidearen keinua imitatuko du eta mugimendu berri bat gehituko du.
Horrela, hirugarren lagunak aurreko bi keinuak imitatuko ditu eta beste bat gehituko du.
Gauza bera egiten jarraituko dugu imitazio-kate bat sortu arte, eta, beraz, azken lagunak (adi egon daiteke!) modu ordenatuan imitatuko ditu bere kide guztien keinuak, lehenengotik azkenekora, eta, azkenik, bere keinuak.

(Hasi da hezitzailea, eta jarraitu egingo duen umearengandik hurbil jarri da; lehenengo keinua egin du). Gauza bera egingo du hainbat kate badaude. Bigarrenari ekingo dio, jarraituko duenaren ondoan jarriz eta lehenengo keinua eginez)

Talde gisa geratu zaigun sentsazioaz gozatu eta, lasai, gure aulkian eseri gara berriro.
Dena ondo atera bada, barre egingo dugu, gozatu egingo dugu eta prest egongo gara zain dugun egunari kontzientziaz, gogoz eta arretaz aurre egiteko.
Hausnartzea, erlaxatzea edo «isiltasuna entzutea» bezala, DIVERTIRSE eta REÍRSE oso beharrezkoa da gure egunerokotasunean.
Elkarrekin goiza hasteko modua aldatu dugu.
Goza ezazue ostegunaz!

PARTEKATZEN DUGU
Nola sentitu zara?
Zer behar izan duzu ikaskideen keinu guztiak errepikatu ahal izateko?

Funambulistako mutilek argi daukate!
Haiei BIZITZA GUSTATZEN ZAIO: kalera irten, haizeak, jende onak, bihotz handiek, udaberriak, kantuek, askatasunak eramaten dituen lekura joan, atzetik irten norbait korrika ateratzen bada, isiltasuna, musuak entzun, busti hezurrak busti arte, neurririk gabe barre egin…

Partatzen dugu:
Zuri, zer gustatzen zaizu bizitza?
Gogoratzen duzu atentzioa eman dizun abestiko esaldirik?

“Maitatu egizu Jauna, zeure Jainkoa, bihotz-bihotzez, gogo osoz, adimen guztiz eta indar guztiz”.
“Maitatu lagun hurkoa zeure burua lez”. (Mk 12, 29-30)

1-3 LEHEN HEZKUNTZA

4-6 LEHEN HEZKUNTZA

Jarrera erosoan eseriko gara, bizkarra zuzen dugularik.

Arnasa emeki hartzen dugu airea sabeleraino hel dadin.
Arnasa hartu 1, 2, 3, 4, astiro askatu 1, 2, 3, 4.
Berriz arnastu 1, 2, 3, 4 eta askatu 1, 2, 3, 4.
Orain begiak leunki itxiko dituggu, sakon inspiratu eta airea apurka-apurka askatuko dugu.
Entzun arretaz.

Musika
https://www.youtube.com/watch?v=QOzoUdGUX7o

Musika entzuten duzunean, zeure buruari esaiozu:
«Zoragarria naiz. Gauza onak eta politak gertatzea merezi dut»

(Haurrei musika entzuten uzten zaie. Esaldia hainbat aldiz errepikatzen da, haurrek barneratu dezaten.)

Orain, ezkerreko eskua gure bihotzean eta eskuineko bestearen gainean eta arnasari erreparatuko diogu.

Energia honekin geldirik egongo gara zenbait segundotan, sentitzen eta arnasten egoteko.
Arnasa hartu 1, 2, 3, 4 airea astiro askatu 1, 2, 3, 4.

Orain eskuak bihotzetik kendu, arnasa hartu 1, 2, 3, 4 eta airea poliki-poliki askatu 1, 2, 3, 4.
Poliki-poliki begiak irekiko ditugu bakoitzak bere erritmoan, presarik gabe.

Haurrekin partekatzen dugu:

Haurrek nola sentitu diren parteka dezakete.